tag:blogger.com,1999:blog-46506478536845781602012-01-24T18:40:24.632+02:00Λένε πως ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος.. Έτσι και εγώ...Περιπλανήθηκα λίγο, ταξίδεψα, διάβασα, μαγείρεψα αρκετά και τελικά αποφάσισα πως αυτό που μου άρεσε να κάνω περισσότερο από όλα τα άλλα εδώ, στην διαδικτυακή μας γειτονιά, είναι να μοιράζομαι μαζί σας στιγμές από τις μέρες και τις νύχτες μου... Οπότε, είπα να το ξαναπάρω από την αρχή... Και όπου μας βγάλει...fevisnoreply@blogger.comBlogger3881100tag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-67334800950248080542011-06-04T01:33:00.000+03:002011-06-04T01:33:05.097+03:00

By TwitterButtons.com

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-85295652135376465912011-04-22T20:20:00.001+03:002011-04-22T20:20:55.876+03:00

http://fevis-mydays3.blogspot.com/

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-2299820349509559742011-04-17T03:15:00.000+03:002011-04-17T03:15:19.606+03:00

Αυτό το bloggάκι δυστυχώς μας τελείωσε.. Ή και αν δεν μας τελείωσε εντελώς μας τελειώνει ωρα με την ώρα... Κάθομαι και γράφω ξαπλωμένη σε ένα ξένο κρεβάτι, σε ένα ξενοδοχείο στο Λονδίνο και το αισθάνομαι όλο αυτό σαν κάτι σχέσεις που φτάνεις να τις τραβάς από τα μαλλιά κάποια στιγμή και εκείνες δεν ισιώνουν με τίποτα... Και αυτό το υπέροχο τριήμερο που πέρασα εδώ, με γέλιο απίστευτο, με στιγμές

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-56401653257339145432011-04-11T21:29:00.000+03:002011-04-11T21:29:54.209+03:00

Κατακόκκινες φράουλες πάνω σε κρέμα... Φυσαλίδες σαμπάνιας μέσα σε ποτήρι flute... Λινά δροσερά σεντόνια... Το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα σε μια αγκαλιά... Το άρωμα σου στην λακουβίτσα του λαιμού... Το γαλάζιο νερό που με τυλίγει... Αντηλιακό πάνω σε μαυρισμένο δέρμα.... Σκιερά καπέλα.... Μυστικά κρυμμένα πίσω από μαύρα γυαλιά... Παγάκια που κουδουνίζουν στο ποτήρι μου

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-853624187450488262011-04-09T01:49:00.005+03:002011-04-09T16:29:46.044+03:00

  Θέλω να γράψω κάτι καινούριο.. Που ταυτόχρονα είναι παλιό και χιλιοειπωμένο.. Για τις λιακάδες που τις είχα επιθυμήσει και ήρθαν.. Για τις σαγιονάρες που φόρεσα σήμερα πρώτη μέρα και το υπέροχο mani -pedi στην Τέτα.. Σε χρώμα σκούρο γκρί που δεν είναι και τόσο ανοιξιάτικο αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στα καινούρια βερνίκια με τα καπάκια κορσέδες - δεν ξέρω καν τι εταιρία είναι- και την

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-66274165588701577722011-04-06T20:31:00.003+03:002011-04-07T13:59:41.238+03:00

  Και να που το FnL μπήκε επισήμως στην φάση Beta.. Που σημαίνει πως το κομμάτι των μελών είναι active -αν και με μικρά προβλήματα οπότε αν προσπαθήσετε να γραφτείτε και δεν τα καταφέρετε, please try again κάποια στιγμή αργότερα- και με διάφορα ακόμα πράγματα που θα προστίθενται κάθε μέρα... Όπως το ζω από κοντά μου φαίνεται απίστευτα ενδιαφέρον.. Και δύσκολο βέβαια, ποτέ δεν φανταζόμουν πως

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-75171202333241026382011-04-04T02:49:00.000+03:002011-04-04T02:49:01.989+03:00

Τελικά η μεγαλύτερη δυσκολία στο blog- όπως και στο Facebook- είναι πως ξεκινάς να γράφεις αυτό που σκέφτεσαι και στην πορεία συνειδητοποιείς πως στην πραγματικότητα αυτό που κάνεις είναι να αυτο- ψυχαναλύεσαι παρουσία κοινού... Πράγμα που συχνά είναι πολύ άβολο...

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-38882218129592270572011-04-02T13:01:00.002+03:002011-04-02T13:03:10.025+03:00

Σάββατο πρωί και η άνοιξη την έχει κάνει για αλλού.. Μάλλον για Θεσσαλονίκη από ότι μου είπε η Στέλλα που την πήρα τηλέφωνο για να της ευχηθώ για τα γενέθλια της.. Βέβαια, άμα είναι να είναι η κολλητή μου ηλιόλουστο birthday girl χαλάλι της βροχής και της μαυρίλας που μας έχει ρημάξει από χτες... Απλά εγώ δεν σκοπεύω να ξεμυτήσω σήμερα, με αυτόν τον καιρό, ούτε μέχρι το περίπτερο.. Ήπια ωραία τον

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-63387551789100302332011-04-01T00:23:00.002+03:002011-04-01T02:00:17.364+03:00

Ονειρεύομαι πως είμαι σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο.... Παρούσα και απούσα μαζί.. Πως για όσο χρειαστεί, θαμπώνω και ενσωματώνομαι.. Με το τραπέζι, με τις καρέκλες, με το ντεκόρ.. Πως περνάνε τα βλέμματα από πάνω μου και δεν σταματάνε, με διαπερνούν σαν να είμαι διάφανη... Πως γνωρίζεις κάποιον αλλά σου είναι τόσο αδιάφορος που μπορεί να τον ξανασυναντήσεις κάποτε και να μην τον θυμάσαι καν? Αυτό

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-51427487861720996012011-03-31T00:45:00.004+03:002011-03-31T09:56:00.902+03:00

Μια τεράστια του χρόνου σπατάλη, κάτι το αδύνατο Να εφεύρεις το όνειρο, μια ζωή σε μια μέρα Μια σκηνή πέρα από την σελήνη Ένας όμορφος κόσμος, που απέχει ένα βήμα Μην ανάβεις το φως, τράβα απλά την κουρτίνα Πεταλούδες γυρνούν στην Αθήνα Πάρκα στο κέντρο, καλοκαίρι μυρίζει Μια μητέρα, μια ερωμένη, μία κόρη περιμένει Αλλάζουν όλα, αλλάζω κι εγώ Ένας μαγνήτης στο ψυγείο, ένα σημείωμα, ένα αστείο Ένα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-62288582583357041542011-03-30T11:36:00.001+03:002011-03-30T11:37:02.253+03:00

Πρωινός καφές στο σπίτι, δεύτερη μέρα στην σειρά.. Εχτές έγραφα την στήλη μου στο FnL Guide - η ύλη ανανεώνεται κάθε Τετάρτη, μην το ξεχνάτε να μπαίνετε να ενημερώνεστε, ναι? - και μετά ασχολήθηκα λίγο με τα του σπιτιού που το έχω εγκαταλείψει είναι η αλήθεια τελευταία.. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μόλις με πιάσει έστω και ελαφρά η άνοιξη, και τώρα με έχει πιάσει βαριά, δεν έχω όρεξη ούτε για μαγειρικές

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-28063730952270557342011-03-28T21:30:00.005+03:002011-03-28T21:36:14.012+03:00

Έχω μια αδυναμία μεγάλη... Δηλαδή έχω πολλές αδυναμίες μεγάλες, αλλά για την μία μου ήρθε η όρεξη να σας γράψω σήμερα... Την ιδέα - μαζί με τον τίτλο του ποστ- μου την έδωσε ένας φίλος που αγαπώ πολύ και που τα γούστα μας διαφέρουν απολύτως, μιλάμε για πλανήτες σε διαφορετικούς γαλαξίες σε θέματα στυλ, αλλά έτσι είναι όλα στην ζωή.. Τα ετερώνυμα έλκονται το λέει και η φυσική, και έτσι μπορεί να

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-86338680001620456472011-03-27T19:47:00.004+02:002011-03-28T00:49:49.362+02:00

Άνοιξη είναι που ξυπνάω το πρωί και όλα μου μοιάζουν ευκολότερα... Που τα μάτια μου - τα παλιά και τα καινούρια - μου χαμογελάνε μέσα από τον καθρέφτη μέσα στην σκανταλιά.. Που ψάχνω να βρω άλλα γυαλιά ηλίου και που βγάζω τα Starάκια μου από τα κουτιά τους... Και τις ζακέτες με τα χαρούμενα χρώματα από την ντουλάπα.. Και που μου με παίρνει τηλέφωνο ο Ζ. από το νησάκι και με ξεσηκώνει και η Έλζα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-33261197537407373102011-03-24T14:33:00.008+02:002011-03-26T11:21:31.320+02:00

Δεν θα μπορούσα να μην το γράψω φυσικά!!! Παρόλο που ακόμα είναι σε φάση δοκιμαστική μέχρι τις 6 Απριλίου που θα ανέβει με όλες του τις λειτουργίες και τα applications σε πλήρη ανάπτυξη, από σήμερα το site του αγαπημένου μου είναι γεγονός.. Και είμαι πολύ χαρούμενη και πολύ περήφανη, και επειδή έζησα από κοντά όλους αυτους τους μήνες προετοιμασίας που χρειάστηκαν, αλλά και την καριέρα του από

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-65367511159117796292011-03-23T18:18:00.003+02:002011-03-23T20:11:20.693+02:00

Βράδυ Τρίτης στα Εξάρχεια... Φτάσαμε στο θέατρο νωρίς και η παράσταση έχει ακόμα τρία τέταρτα για να αρχίσει.. Ο Θάνος μας υποδέχεται χαμογελαστός και μας στέλνει κατ' ευθείαν στο μπαρ του υπογείου για να τον αφήσουμε να κάνει την δουλειά του... Βότκες, τσιγάρα και η κουβέντα γυρίζει κάπως παράξενα στα πολύ προσωπικά.. Μιλάω χαμογελώντας - έτσι λέγονται πάντα οι πιο σκληρές αλήθειες, κρυμένες

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-86000598592533527922011-03-22T18:37:00.009+02:002011-03-23T11:17:14.448+02:00

Παρίσι 1984… Είμαι 20 χρονών, έχω κάνει πολλά και νομίζω πως τα έχω κάνει όλα.. Μια νύχτα σε ένα από τα πρώτα ίσως fetish clubs της Ευρώπης θα με κάνει να αλλάξω γνώμη με συνοπτικές διαδικασίες.. Το όνομα δεν το θυμάμαι καν.. Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν γύρω μου όμως μου έχουν μείνει πραγματικά αξέχαστες.. Ίσως γιατί τότε ακόμα το θέαμα ήταν «πραγματικό» και όχι σκηνοθετημένο, ήταν περισσότερο

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-42939787865206286482011-03-22T00:39:00.004+02:002011-03-22T01:09:45.740+02:00

Είμαι σίγουρη πως όσοι με ξέρετε καλά γελάτε ήδη με τον τίτλο, είναι κορυφαίο σλογκανάκι μαζί με το "do I care?" και το "it does not exist", αλλά ταίριαζε σούπερ με το κόνσεπτ του ποστ και τι να κάνω, να μην το βάλω? Άλλωστε αυτή την έννοια έχουν οι πετυχημένες ατάκες, να τις λέει κάποιος και να τις κολλάνε οι υπόλοιποι και να μεταφέρονται τα σλογκανάκια από παρέα σε παρέα και να κάνουν τον

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-77255676852123441632011-03-21T02:54:00.018+02:002011-03-21T14:10:28.444+02:00

Γράφω βιαστικά πριν πάω για ύπνο.. Ήταν ένα υπέροχο σαββατοκύριακο γεμάτο γέλιο, διασκέδαση και εκπλήξεις.. Και εμπειρίες παράξενες για τις οποίες κάποια στιγμή θα κάνω ένα ξεχωριστό ποστ... Σε λίγες ώρες ξημερώνει Δευτέρα και ξεκινάει μια εβδομάδα πολύ σημαντική που την περιμένω πως και πως γιατί σηματοδοτεί ένα καινούριο ξεκίνημα του Μάνου και μαζί το τέλος μιας περιόδου που ήταν δύσκολη

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-2676479943428664192011-03-18T15:37:00.004+02:002011-03-19T11:08:19.826+02:00

Ας ξαναγυρίσουμε στα λαμπερά και τα ανώδυνα λοιπόν.. Είμαι καλή και σ΄αυτά και στην τελική, αν είναι να με βρίζουν ας με βρίζουν για την επιφάνεια μου που είναι και μεγάλη.. :-) Και όχι για την ψυχούλα μου γιατί εκεί πονάει και δεν μου αρέσει… Η εβδομάδα πέρασε γρήγορα.. Αστραπή.. Φταίει εννοείται που δεν βάλαμε κώλο μέσα, δεν ξέρω πως τα καταφέραμε και κάθε βράδυ είχαμε κάτι να κάνουμε.. Το

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-27632657086833961032011-03-17T20:08:00.005+02:002011-03-18T02:30:53.723+02:00

Αχ αυτή η άνοιξη, σε μπελάδες θα μας βάλει τελικά... Κάτι γίνεται με τις ορμόνες μάλλον - να θυμηθώ να ρωτήσω τον Π. αν υπάρχει ιατρική εξήγηση για το θέμα- και σαλεύουμε κομματάκι... Πριν από λίγο έκλεισα το τηλέφωνο με μια φίλη, θα την πω Αλίκη, αφού είδα και έπαθα να την ηρεμίσω.. Και να καταλάβω τι είχε συμβεί βέβαια, γιατί ανάμεσα σε λυγμούς και αναφιλητά ίσα που καταφέραμε να

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-48203063514954056802011-03-15T18:48:00.005+02:002011-03-15T19:02:30.176+02:00

Πρωινός καφές στο Hampton's στην Κηφισιά με την Λένα και και την Μιλένα.. Που κάνουν και ρίμα.. Καθόμαστε έξω στην λιακάδα και είναι άνοιξη, κανονικά.. Παραγγέλνουμε καφέδες και cupcakes και όλα έχουν σούπερ γεύση αλλά λάθος χρώμα... Έχω μια θεωρία για το icing των cupcakes, πρέπει να είναι σε παλ χρώματα, ροζ, γαλάζιο, πράσινο, λιλά, κίτρινο, you got the point.. Αυτά τα βεραμάν και τα πράσινα,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-51154277474013967172011-03-14T14:18:00.001+02:002011-03-14T16:54:00.631+02:00

Από χτες έξω έχει άνοιξη.. Λιακάδα απίστευτη, ζέστη, τα πρώτα ζακετάκια έχουν ήδη ξεμυτίσει από τις ντουλάπες και είναι έτοιμα για να βγουν βόλτα μαζί μας.. Πίνω τον πρωινό μου καφέ στην Κηφισιά με την μαμά μου και χαζεύω τους περαστικούς.. Μαμάδες με καροτσάκια, γελαστές πιτσιρίκες, βιαστικοί επιχειρηματίες με χαρτοφύλακες και το ακουστικό του κινητού ριζωμένο στο αυτί.. Ο λαχειοπώλης που

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-63860484332031773282011-03-12T12:15:00.006+02:002011-03-12T18:56:27.106+02:00

Η ζωή μας επανέρχεται στους κανονικούς της ρυθμούς, είναι γεγονός.. Ειδικά από πλευράς ξενυχτιού μια που δυο μέρες στην σειρά γυρίζω σπίτι ξημερώματα.. Προχτές στις 4 και χτες στις 5... Βέβαια, οι μήνες που πέρασαν με cocooning και ενδοσκόπηση έχουν αφήσει τα σημάδια τους και έτσι το επόμενο πρωί ξυπνάω κουρέλι με κεφάλι βαρύ και σήκωτο, σήμερα δε, με πονάει και ο λαιμός μου μια που χτες μέσα στο

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-43552278208324924602011-03-10T15:52:00.009+02:002011-03-11T11:07:26.056+02:00

Καινούριο ποστάκι γιατί σήμερα έχω κέφια παρόλο που οι (δήθεν) ανώνυμοι βάζουν από νωρίς τα δυνατά τους για να μου τα χαλάσουν... Το πρωί μου ξεκίνησε με μπωτέ.. Κούρεμα στον Βαγγέλη και τα bangs είναι γεγονός όπως γεγονός είναι ότι ο Π. είχε δίκιο, μου πάνε πολύ. "Κουκλάκι σε έκανα" ήταν η ατάκα του Βαγγέλη όταν τελείωσε και μαζί μου έδωσε ένα φιλί γεμάτο περηφάνεια. Ο φίλος μου μ΄αγαπάει και το

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-12323600394759214252011-03-10T00:23:00.004+02:002011-03-10T13:40:31.037+02:00

Ανοίγω το μέηλ μου και βρίσκω ένα τραγουδάκι των Onirama. Και χαλογελάω γιατί το σύμπαν έχει πραγματικά εκπληκτικό χιούμορ... Παράξενες μέρες... Έξω κάνει το περισσότερο κρύο της χρονιάς και εχτές χιόνιζε, αλλά μέσα έχει άνοιξη και είναι οριστικό... Βλέπω τα σημάδια, την μυρίζω στον αέρα, την νοιώθω  στις πεταλούδες στο στομάχι μου και στο δέρμα μου που ανατριχιάζει απολαυστικά.. Την περιμένω

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-47110065639565641372011-03-08T18:37:00.005+02:002011-03-08T18:51:08.648+02:00

Έξω χιονίζει.. Όσο περνάει η ώρα οι νιφάδες πυκνώνουν και αν συνεχίσει έτσι νομίζω πως αύριο θα ξυπνήσουμε σε λευκό τοπίο... Μέσα στο όνειρο δηλαδή γιατί έχω τρελή διάθεση να φτιάξω έναν χιονάνθρωπο πολύ φιν φον που λέει και η φιλενάδα μου... Και μέχρι την Πέμπτη που έχουμε girl's night και πρέπει να βγω από το σπίτι - και το πρωί έχω ραντεβού για κούρεμα μια που είπα να πάω βόλτα με τις φίλες

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-34230771276773255122011-03-06T12:02:00.001+02:002011-03-06T20:45:42.477+02:00

Σήμερα το πρωί με περίμενε ένα ακόμα μέηλ από αυτά που μου έρχονται κάθε τόσο  τον τελευταίο καιρό με σκοπό να με στεναχωρήσουν ή να μου σπάσουν τα νεύρα.. Και απορρώ πραγματικά πως γίνεται και ο ανώνυμος αποστολέας  δεν καταλαβαίνει πως το μόνο που κάνει είναι να χαλάει την ενέργεια και να σπαταλάει τον χρόνο του.. Και το δικό μου βέβαια μαζί γιατί κανονικά θα έγραφα ένα άλλο ποστ αλλά δεν

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-21692802251630213132011-03-05T00:58:00.003+02:002011-03-05T01:05:38.661+02:00

"There comes a time in life when you have to let go of all the pointless drama and the people who create it and surround yourself with people who make you laugh so hard that you forget the bad and focus solely on the good. After all, life is too short to be anything but happy."  (Ο Ζαχαρίας την ώρα που εμείς πίναμε καφέ βολεύτηκε μέσα στην σακούλα από τα κρουασάν.. Και ο Άρις ντύθηκε σήμερα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-14569259327260272262011-03-03T13:14:00.007+02:002011-03-03T13:42:18.846+02:00

Χαλαρό πρωινό στο σπίτι.. Ένας χλωμός ήλιος μου σκάει που και που κανένα χαμόγελο έξω από το παράθυρο της κουζίνας όσο ετοιμάζω δεύτερη κούπα καφέ... Απο την ώρα που ξύπνησα περιφέρομαι από τα blogs στην Φάρμα και πίσω με μια στάση στο Cityville για το οποίο όμως κάποια στιγμή - όταν δεν θα θέλω να σπάσω την οθόνη του υπολογιστή μου κάθε φορά που το σκέφτομαι- θα ανεβάσω ειδικό ποστ εξαιρετικά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-72947577247774243682011-03-02T12:32:00.002+02:002011-03-02T12:39:51.744+02:00

Ο Μάρτης μπήκε με παλιόκαιρο... Βρέχει από το πρωί και δεν λέει να σταματήσει και αυτός ο βαρύς ουρανός είναι σαν να θέλει να καθίσει στο κεφάλι μας - μην σας πω στο σβέρκο μας- όπως θα έλεγαν οι Γαλάτες του Asterix... Παρόλα αυτά, η αλήθεια είναι πως η άνοιξη είναι εδώ.. Δίπλα... Μπορεί να μην μπορούμε να την αγγίξουμε ακόμα, ούτε καν να την μυρίσουμε, στέλνει όμως τα vibes της μέσα στο μυαλό

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-66438526410907303742011-02-28T20:56:00.005+02:002011-03-01T16:34:06.557+02:00

Όπως οι περισσότερες γυναίκες φαντάζομαι, τις αλλαγές των διάθεσεων μου τις βγάζω στα μαλλιά μου.. Από τα δεκαξι μου μέχρι σήμερα έχω αλλάξει ότι χρώμα και σχέδιο μπορείτε να φανταστείτε... Έχω υπάρξει μελαχρινή, κοκκινομάλλα, καστανή και την τελευταία δεκαπενταετία ξανθιά... Με μαλλί κοντό, μακρύ, σγουρό, ίσιο, αφέλειες, μπούκλες... Τα πάντα όλα..  (Αυτό μπορεί να είναι και το πρώτο κούρεμα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-52610905607601175102011-02-27T17:50:00.003+02:002011-02-27T17:57:02.292+02:00

Απόγευμα Κυριακής.. Έξω κάνει κρύο.. Κανονικά.. Εχτές το βράδυ βγαίνοντας από τον Τηλέμαχο στην Κηφισιά γύρω στις 2 τα ξημερώματα έριχνε ένα ψιλό χιονόνερο που σχημάτιζε μια διάφανη παγωμένη κρούστα πάνω στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.. Πέρασα όμορφα αυτές τις μέρες.. Και παράξενα μαζί.. Είχαν γέλια πολλά και κουβέντες εξομολογητικές πάνω από αχνιστές κούπες καφέ ή γύρω από τραπέζια, είχαν εκπλήξεις

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-25832618599919744842011-02-25T01:16:00.008+02:002011-02-25T08:50:06.971+02:00

Αναρωτιέμαι.. Μερικές φορές όλα στην ζωή, οι σχέσεις, οι σκέψεις, οι φόβοι, οι ελπίδες, τα σενάρια, οι αλήθειες, τα ψέματα, οι υποψίες και οι βεβαιότητες μοιάζουν να φιλτράρονται μέσα από παραμορφωτικούς καθρέφτες... Σ΄αγαπώ και σου συγχωρώ όσα δεν πίστευα πως θα μπορούσα και θα άντεχα, σε λυπάμαι και μένω ενώ θα ήθελα να φύγω, σε βαριέμαι και όταν μου μιλάς κάνω λίστες μέσα στο κεφάλι μου και

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-981594656114879872011-02-24T15:04:00.002+02:002011-02-24T18:10:51.114+02:00

Σήμερα από το πρωί βρέχει τρελά και έτσι αποφάσισα να κάνω practice στο British style μου.. Γαλότσες, μεγάλη ομπρέλα και το πράσινο sheepskin μου που αντέχει στις κακουχίες και μέχρι τον καφέ στο Gaspar με την μαμά μου όλα πήγαν καλά.. Πέραν του ότι μου έφεραν το πιο λεπτό κρουασάν της γης μαζί με τον διπλό καπουτσίνο μου- κάτι σαν την Kate Moss της αρτοποιίας - ζαχαροπλαστικής- αλλά οκ, αυτά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-80061050837289816162011-02-23T11:14:00.013+02:002011-02-23T19:03:53.733+02:00

Είμαι αγχωμένη.. Κάνω πράγματα για να τα κάνω και λειτουργώ μηχανικά, φορώντας πάντα το λαμπερό μου χαμόγελο που είναι η καλύτερη πανοπλία της γης, αλλά μέσα μου τρέμω... Καιρό τώρα βλέπω τις ισορροπίες μου να τρίζουν, και κάνω φούρλες σαν πρίμα μπαλαρίνα που δεν είμαι καθόλου για να τις κρατήσω σταθερές.. Και όλο και συχνότερα νοιώθω σαν εκείνους τους ζογκλέρ  που παίζουν με τις κορίνες και τους

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-32720045298064681602011-02-22T15:55:00.005+02:002011-02-22T16:00:55.298+02:00

Το σπίτι μυρίζει Eau Rouge -  το αγαπημένο μου spray εσωτερικών χώρων- και το καλοριφέρ επιτέλους λειτουργεί ξανά γιατί την Κυριακή που είχε χαλάσει την πέρασα κουκουλωμένη με την κουβερτούλα μου σαν εσκιμώος... Σήμερα δεν βγήκα καθόλου, έκανα μερικές δουλειές τύπου οικοκυρικά, μαγείρεψα φασολάδα με bacon που είναι η αγαπημένη των αγοριών μου, έπαιξα Φάρμα - τα orchards μου αυξάνονται με

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-19782843212643278652011-02-21T00:40:00.006+02:002011-02-22T01:37:19.019+02:00

Σε λίγο θα είναι πια Δευτέρα.. Και θέλω να γράψω κάτι, έστω και μικρό, για να αλλάξει η διάθεση και η καινούρια εβδομάδα να ξεκινήσει με κάτι χαρούμενο, ροζ και αισιόδοξο.. Σαν το σημερινό μεσημέρι στο Ivy με τον Μάνο, τον Άρι, τον Στέλιο, την Μάρθα και τον Άλκη που κύλησε με γέλια δυνατά, και σχέδια για το  επόμενο σαββατοκύριακο, και κουβέντες απίστευτες, και έκανε το μυαλό μου να ξεκολήσει από

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-72903036848315546922011-02-20T02:13:00.002+02:002011-02-20T02:19:25.070+02:00

Γράφω βιαστικά μερικές γραμμές πριν πάω να κοιμηθώ μετά από μια μεγάλη, δύσκολη μέρα.. Είμαι κουρασμένη, στεναχωρημένη, πικραμένη και η διάθεση μου ανεβοκατεβαίνει σαν βαρόμετρο από το ροζ στο μαύρο τόσο συχνά πια που απλά αφήνομαι στις εξελίξεις και ελπίζω πως κάποια στιγμή όλα θα σταθεροποιηθούν.. Στο φως... Τον τελευταίο καιρό μαθαίνω όλο και συχνότερα πράγματα που με χαλάνε... Άνθρωποι που

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-29890734090477610962011-02-18T17:28:00.005+02:002011-02-18T17:52:19.790+02:00

Πρωινό στο Hampton's μετά από ένα απίστευτο ξενύχτι.. Με την Μαρία και την μαμά μου.. Γελάμε, ξορκίζουμε έννοιες και προβλήματα, και αργότερα η μαμά μας αφήνει και μένουμε οι δυο μας... Για λίγο ξαναγυρίζουμε πίσω στον χρόνο, όταν ήμασταν πολύ πιο ανέμελες και ανυποψιάστες για αυτά που θα συνέβαιναν στην ζωή μας, και είναι απίστευτο πως όλα όσα έχουμε περάσει αυτά τα χρόνια, που είναι πάρα πολλά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-58498739163387819242011-02-17T10:30:00.002+02:002011-02-17T11:08:08.623+02:00

(άσχετες φωτογραφίες.. Το τατουάζ που θα κάνω στην βάση του λαιμού μου..) Πρωινό ξύπνημα  και αυτή η χλωμή λιακάδα έξω μου ταιριάζει γάντι.. Κυρίως γιατί έχω ελπίδες πως θα καταλήξει τελικά σε κάτι πολύ πιο λαμπερό και φωτεινό.. Πίνω τον πρώτο καφέ της μέρας - ο επόμενος θα είναι λίγο αργότερα με την Σοφία στο Golden Hall- και χαζεύω blogs.. Έχει πέσει η κίνηση πια ή μου φαίνεται? Πάντως εμένα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-80521837779653850842011-02-16T13:22:00.003+02:002011-02-16T15:12:22.899+02:00

Το ξέρω πως τον τελευταίο καιρό δεν είμαι ούτε η καλύτερη ούτε η πιο εύκολη παρέα... Και πως είναι διπλά δύσκολο για σένα, και για όλους τους κοντινούς μου ανθρώπους γιατί σας έχω μάθει να είμαι εγώ η χαρά και το ροζ και το χαμόγελο, και όταν δεν είμαι αποδιοργανώνεστε και εσείς μαζί μου.. Όπως ξέρω πως αυτά που θέλω να σου πω είναι δύσκολο να τα εκφράσω πάνω σε μια κουβέντα γιατί εκεί μου

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-38079017120614124322011-02-15T06:13:00.002+02:002011-02-15T06:13:00.645+02:00

Δανεικός υπολογιστής, ξημερώματα, λάθος μέρα.. Εντελώς κακό timing, μπερδέματα..  Με βαρύ κεφάλι ανάβεις τσιγάρο και ρουφάς ηδονικά τον καπνό προσπαθώντας να αλλάξεις την γεύση σου που είναι πικρή και να καθαρίσεις το μυαλό σου που είναι ακόμα κουβάρι.. Εμείς παίρνουμε αποφάσεις και το σύμπαν γελάει... Ξεκαρδίζεται για την ακρίβεια.. Και εκεί που νομίζεις πως ξέρεις τι θέλεις και πως θα το

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-46107704153439736412011-02-14T14:38:00.013+02:002011-02-14T15:03:40.587+02:00

Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα μεγάλη η χάρη του και από το πρωί τα λουλουδάκια και οι καρδούλες δίνουν και παίρνουν.. Μέχρι στην Φάρμα χαρίζουν αρκουδάκια από νωρίς, αν είσαι μόνος σαν τον κούκο και η πιο κοντινή σχέση που έχεις είναι με τον υπολογιστή σου να πάρεις και εσύ το κάτι τις σου, για να μην νοιώθεις τελείως κακομοίρης...  Η δε πόλη, τίγκα στο ροζ... Και το λέω εγώ με ανατριχίλα που

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-60203881267201647712011-02-13T18:54:00.007+02:002011-02-13T19:19:29.038+02:00

Κυριακή απόγευμα.. Στο τραπέζι του καθιστικού με περιμένει μια στοίβα από εφημερίδες και στον καναπέ η κουβερτούλα μου για να κουκουλωθώ αργότερα, βλέποντας το καινούριο επεισόδιο του White Collar.. Ο Neal Caffrey, ο πρωταγωνιστής, είναι γλυκούλης, brilliant και διάσημος παραχαράκτης.. Ένα συμπαθέστατο ρεμάλι που δεν σου κάνει  καθόλου γκομενικό - δηλαδή εμένα δεν μου κάνει καθόλου γκομενικό,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-63148619145217817612011-02-12T11:02:00.001+02:002011-02-12T11:08:46.709+02:00

Χτες ήταν μια όμορφη μέρα τελικά.. Που ξεκίνησε με  μια παρεξήγηση αλλά τελείωσε χορεύοντας.. Και έτσι σήμερα θέλω να γράψω κάτι γλυκό και χαρούμενο, και ροζ, για να με συντροφεύει το σαββατοκύριακο. Έχει και λιακάδα έξω οπότε τον πρώτο, αγουροξυπνημένο καφέ της μέρας θα τον πιω στο Ivy,  έχουμε και το βράδυ να γιορτάσουμε τα γενέθλια του Άλκη και της Μάρθας σε συνδυασμό, και αύριο το μεσημέρι θα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-51981884518585381322011-02-11T14:03:00.011+02:002011-02-11T22:42:59.183+02:00

Η Δέσποινα μου έδωσε βραβείο! Την ευχαριστώ πολύ πολύ, και τώρα λέει πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα... Θα πω τα εξής συνοπτικά.. Ότι αυτοί που πρέπει ξέρουν ποια είμαι ακριβώς.  Και το τι είμαι δεν χρειάζεται να το πω εγώ, το λένε εμπράκτως όλοι οι άνθρωποι που μένουν χρόνια τώρα στην ζωή μου και με στηρίζουν όποτε χρειαστεί με όλη τους την καρδιά... Και είναι δόξα τον Θεό και αρκετοί και

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-66321271963793206852011-02-10T18:45:00.005+02:002011-02-10T20:10:13.415+02:00

Γύρισα μόλις.. Και παρόλο που είμαι κουρασμένη πτώμα, μουδιασμένη από ηρεμία - αλήθεια μουδιάζει η ηρεμία καμιά φορά- και ζαλισμένη από τον συνδυασμό κρασιού- λιακάδας που τον έχω ξεσυνηθίσει λόγω εποχής, θέλω να γράψω τώρα ένα μικρό ποστάκι, τώρα που τα έχω όλα ακόμα στο μυαλό μου ζωντανά... Την αίσθηση της εκδρομής και ας πήγαμε απλά μέχρι την Χαλκίδα, την θάλασσα που απλωνόταν ήρεμη μπροστά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-5972944304173705892011-02-09T15:16:00.007+02:002011-02-09T16:28:06.314+02:00

Εχτές το βράδυ έπεσα να κοιμηθώ νωρίς, ένα ράκος.. Με το στομάχι μου να με πεθαίνει και πυρετό ταυτοχρόνως, χάλια... Πριν από αυτό είχα προλάβει βέβαια να δοκιμάσω το Twitter στο οποίο είχα ανοίξει λογαριασμό εδώ και καιρό αλλά δεν το είχα χρησιμοποιήσει ποτέ.. Ανακάλυψα με εκπληξη μάλιστα πως είχα και δεκατέσσερις followers..  Πάτησα λοιπόν και εγώ follow σε όσους φίλους μου βρήκα - τον έναν

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-52473610888269246332011-02-08T11:56:00.003+02:002011-02-08T14:15:19.514+02:00

Ζεστός, μυρωδάτος πρωινός καφές και μπισκότα.. Έχω ανοίξει όλα τα παράθυρα του σπιτιού και ο κρύος αέρας με ανατριχιάζει.. Έξω έχει λιακάδα με δόντια αλλά εγώ σήμερα έχω αποφασίσει να μην βγω καθόλου... Είμαι καλύτερα - όχι τέλεια αλλά πολύ πιο ήρεμη- και θέλω να ασχοληθώ λίγο με το σπίτι μου.. Προς το παρόν κάθομαι στο γραφείο μου τριγυρισμένη από το γνωστό χάος - όχι δεν συμμάζεψα τελικά- και

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-90298600325895162262011-02-07T13:36:00.007+02:002011-02-07T23:17:10.033+02:00

Σήμερα θα ήθελα πάρα πολύ να γράψω ένα από αυτά τα γνωστά ροζ posts και να ξεκινήσει η εβδομάδα αισιόδοξα.. Δυστυχώς όμως ξύπνησα με πολύ κακή διάθεση και το χειρότερο είναι πως με την ίδια διάθεση κοιμήθηκα το βράδυ και δεν μου πέρασε όπως συνήθως. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.. Είμαι πολύ απογοητευμένη και πολύ λυπημένη που σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου υπάρχουν

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-54621624019864160532011-02-05T14:23:00.007+02:002011-02-05T14:41:13.568+02:00

Σάββατο με λιακάδα. Και ζέστη. Επιτέλους.. Μας χρειάζεται ένα διάλειμα στην κακοκαιρία, την μέσα και την έξω και έτσι ο πρωινός καφές στο Ivy με την μαμά μου και τον ήλιο να μας λούζει μέσα από τις μεγάλες τζαμαρίες ήταν απόλαυση... Όπως απόλαυση ήταν και η χτεσινή βραδιά στη Fuga με τον Μάνο, τον Κώστα και την Λιάνα.. Καλό φαγητό - η ωραιότερη πειραγμένη carbonara της πόλης- κόκκινο κρασί,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-6641279237516176052011-02-03T12:59:00.011+02:002011-02-04T14:40:28.969+02:00

Πριν από λίγο μου άφησε στο προηγούμενο ποστ ένα σχόλιο ένας άνθρωπος που αγαπώ πάρα πολύ.. Και ενώ θα μπορούσε να θεωρηθεί όντως ελαφρά ετεροχρονισμένο, στην πραγματικότητα είναι απίστευτα επίκαιρο γιατί εκφράζει με μεγάλη σαφήνεια και πολύ αντικειμενικά κάτι που σκέφτομαι και εγώ καιρό τώρα... Πόσο μας παρασύρει καμιά φορά αυτός ο εικονικός κόσμος μέσα στον οποίο περιφερόμαστε και πως μπορεί

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-42376874804036986542011-02-02T11:54:00.004+02:002011-02-04T14:40:10.324+02:00

Πρωινή λιακάδα με πολύ κρύο... Ο τέλειος χειμωνιάτικος καιρός για την Ελλάδα που η βροχή είναι σπαστική και παράταιρη... Και το τέλειο timing μια που ήρθαν οι καινούριες μου Ugg Boots και σε λίγο θα πάω να τις παραλάβω.. Ο Φεβρουάριος μπήκε όμορφα, ήρεμα και γελαστά - επιτέλους- και έχω τα κέφια μου.. Ετοιμάζω και ταξιδάκι βιαστικό μάλλον την επόμενη εβδομάδα, μερικές μέρες Λονδινάκι είναι ότι

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-35260982120896245602011-02-01T16:54:00.001+02:002011-02-01T16:57:57.753+02:00

"Μου ζήτησες να σου πω τι σκέφτομαι για σένα. Μου βάζεις δύσκολα. Ξανά. Πρώτα γιατί το τι σκέφτομαι για σένα δεν έχει να κάνει με το τι νοιώθω και εσύ τι νοιώθω θέλεις να μάθεις στην ουσία, και έπειτα γιατί ότι κι αν σκέφτομαι, ότι κι αν νοιώθω, τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Και τα γεγονότα είναι πως δεν θέλω πια να είμαι εδώ. Καιρό τώρα. Και πως αν δεν μας ένωναν όλα αυτά τα σκοτεινά δεσμά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-63653562612293477632011-01-30T20:13:00.001+02:002011-01-30T20:14:46.573+02:00

Αν ο χώρος στον οποίο περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας αντιπροσωπεύει αυτό που είμαστε ή αυτό που νοιώθουμε, μάλλον έχω πρόβλημα και μάλιστα σοβαρό... Γιατί σήμερα κοιτάζοντας λίγο γύρω μου συνειδητοποίησα πως το πολύχρωμο και λατρεμένο γραφείο μου έχει μεταμορφωθεί με τον καιρό σε αποθήκη- χάος... Κουτιά, σακούλες, κουβέρτες και παπλώματα που πρέπει να πάνε καθαριστήριο, κρασιά του Μάνου,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-63099445640467890962011-01-28T12:37:00.009+02:002011-01-28T20:12:20.880+02:00

Απολύτως άκυρη μέρα για το πρώτο ποστ της εβδομάδας, το ξέρω, αλλά τώρα μου ήρθε όρεξη και έμπνευση.. Έξω ρίχνει καρέκλες και έχει μια μουντάδα απίστευτη - σαν να πρόκειται να μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι που έλεγε και ο Αστερίξ- και μέσα κάνει κρύο, δεν ξέρω τι κάνουν με το καλοριφέρ φέτος, πάντως εγώ μονίμως κρυώνω τελευταία.. Παρόλα αυτά βέβαια, σε λίγο θα φορέσω γαλότσες, θα πάρω και την

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-58966583886045206832011-01-24T20:47:00.002+02:002011-01-25T09:56:02.096+02:00

(Το ξέρω πως ίσως είναι άδικο, αλλά μ' αυτά και μ' αυτά έχασα λίγο την διάθεση μου για blogging... Από το πρωί ξεκίνησα αρκετές φορές να γράψω κάτι και κάθε φορά το μετάνιωνα... Δεν είναι πως δεν έχω πράγματα να πω, κάθε άλλο, είναι που έτσι όπως μπερδεύτηκε το αληθινό με το ψεύτικο και το καλό με το κακό εδώ μέσα, διστάζω για πρώτη φορά μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια να μοιραστώ τις σκέψεις μου

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-42757944931774779082011-01-23T18:26:00.017+02:002011-01-24T20:55:45.123+02:00

Τα δύο θυμωμένα ποστ της εβδομάδας κατέβηκαν.. Δεν το συνηθίζω, όσοι διαβάζετε συχνά το ξέρετε, όμως τα συγκεκριμένα επιτέλεσαν το ψυχαναλυτικό τους έργο - τα είπα, ξέσπασα, τα έβγαλα από μέσα μου - και τώρα πάμε παρακάτω.. Άλλωστε, το κύριο μέλημα μου δεν ήταν να "φωτογραφήσω" κάποιον, αλλά να αποφορτιστώ και να μοιραστώ μαζί σας τον θυμό και τον προβληματισμό μου.. Αυτή είναι και η χρησιμότητα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-29234922014509823702011-01-21T15:04:00.014+02:002011-01-21T15:43:40.294+02:00

Το χτεσινό girls night στο Ivy κύλησε με τρελό γέλιο παρόλο που δεν ήμασταν σε πλήρη σύνθεση μια που η Μ. είχε να μας πει καυτά νέα που δεν θα ένοιωθε άνετα να μοιραστεί με τα πιο καινούρια μέλη της παρέας... Αυτό φυσικά δεν μας εμπόδισε να περάσουμε υπέροχα - αφού ένας φίλος που έτυχε να είναι σε ένα κοντινό τραπέζι μου έστειλε μήνυμα στο Facebook για να με ρωτήσει γιατί γελάγαμε όλο το βράδυ

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-29729222006342065752011-01-19T19:29:00.003+02:002011-01-19T19:38:27.402+02:00

Πάμε παρακάτω τρέχοντας.. Σήμερα είμαι χαρούμενη - είμαι χαρούμενη από χτες δηλαδή που είδα το project του Μάνου σχεδόν ολοκληρωμένο και ένοιωσα απίστευτα περήφανη, you did it baby once again- αλλά συμπληρώθηκε το mood μου από ένα απογευματινό τηλεφώνημα που με έκανε να χαζογελάω σαν δεκαπεντάχρονο (την έχεις αυτή την επιρροή επάνω μου, το ξέρεις)... Βοήθησε και το πρωινό κομμωτήριο, και ο καφές

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-55415157093229201622011-01-17T09:51:00.005+02:002011-01-17T17:40:39.742+02:00

 (Όπως μου έγραψε η Ελένη που μου έστειλε την φωτογραφία αυτή στο FB μαζί με τις ευχές της, είναι και cow, και cake, και cupcakes...Σωστή!) 47 κλεισμένα... Και είναι από τις λίγες φορές που θυμάμαι τα γενέθλια μου να ξημερώνουν με συννεφιά - συνήθως οι Αλκυονίδες μέρες φέρνουν συνήθως λιακάδα- αλλά δεν πειράζει.. Θα καλύψουν οι άνθρωποι της ζωής μου και οι φίλοι της καρδιάς μου το κενό και θα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-61542936803218066602011-01-14T20:40:00.003+02:002011-01-15T03:17:41.051+02:00

Έχω πολλά να γράψω αλλά δεν ξέρω πως.. Νομίζω πως θα τα σπείρω έτσι ανάλαφρα - a la φάρμα που έχω γίνει αστέρι στις γεωργικές εργασίες- και θα τα αφήσω να ανθίσουν... Μου ήρθε η έμπνευση από το editorial του Φώτη Γεωργελέ που διάβαζα σήμερα στην Athens Voice στο κομμωτήριο.. Εκείνος έγραφε αυτά που πρέπει να κάνουμε την χρονιά που μόλις μπήκε, εγώ θα γράψω απλά ότι μου κατέβει στο κεφάλι μου..Et

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-24230954635169497032011-01-13T00:29:00.005+02:002011-01-13T00:38:00.524+02:00

Οκ, να το παραδεχτώ.. Δεν έχω καθόλου σκοτεινό mood αυτή την εποχή, κάθε άλλο παρά.. Με όλα τα πάνω - κάτω της διάθεσης μου που αλλάζει πιο εύκολα από ποτέ, στο aftermath νοιώθω περίφημα...  Τόσο που για την χτεσινή "παραγγελιά" χρειάστηκε να ανασύρω από το αρχείο μου ένα κείμενο παλιό, σχεδόν ξεχασμένο, και όσο το διάβαζα μέσα στην ημέρα, τόσο παράταιρο μου φαινόταν..  Φταίνε οι μέρες που μέχρι

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-59629486764594188022011-01-12T00:00:00.004+02:002011-01-12T00:02:40.761+02:00

Πέρασε καιρός...Που σκέφτηκα να γράψω για το σκοτάδι... Μόνο...Που το άγγιξα μέσα μου και το βρήκα εκεί... Που χρειάστηκε να κρυφτώ.. Που ένοιωσα την ανάγκη να πω πράγματα που οι πολλοί δεν αντέχουν ν' ακούσουν... Περνάνε τα χρόνια και νομίζεις πως ξεχνάς... Πως προσπερνάς τις μνήμες και τις κάνεις αναμνήσεις από αυτές που χάνονται μέσα στον χρόνο, και ξεθωριάζουν... Πως οι ουλές

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-65115778828673998472011-01-11T01:31:00.006+02:002011-01-11T01:41:21.980+02:00

"Άνοιξε την πόρτα της βεράντας και βγήκε έξω.. Η Χώρα απλωνόταν στα πόδια της κατάφωτη, και το φεγγάρι καθρεφτιζόταν πανέμορφο στα μαύρα νερά της θάλασσας που ήταν απρόσμενα ήρεμη τις τελευταίες εκείνες μέρες του Ιουλίου... "Μαγικό σκηνικό" σκέφτηκε, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούσε ούτε να το απολαύσει ούτε να το εκτιμήσει.. Το μυαλό της ταξίδευε αλλού... Ή μάλλον ήταν παγιδευμένο αλλού,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-38505565441236822792011-01-09T14:23:00.002+02:002011-01-09T14:28:09.395+02:00

Κυριακή μεσημέρι και έξω έχει μια λιακάδα μαγική.. Αλκυονίδες μέρες, ακριβώς ο καιρός που ταιριάζει στον χαρακτήρα και το mood μου και δεν είναι τυχαίο που γεννήθηκα τέτοια εποχή.. Τα γενέθλια μου που είναι σε μερικές μέρες συνήθως είναι ηλιόλουστα παρόλο που πέφτουν μέσα στην καρδιά του χειμώνα...   (Τέλεια κούπα με πρόβατα και ασορτί μπισκότα από το καινούριο διαδικυακό μαγαζί που ανάκάλυψα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-27917813336110914892011-01-08T02:22:00.002+02:002011-01-08T09:47:03.024+02:00

Ανάμεσα σε ατελείωτες κουβέντες για δουλειές και σχέδια επί χάρτου και όχι μόνο, καφέδες με τις φίλες μου για να μην ξεχνάω και τις αγαπημένες μου συνήθειες, αγροτικές εργασίες στην Φάρμα μου που αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, χρόνο ποιότητας αφού δεν γίνεται ποσότητας με τους ανθρώπους της ζωής μου, και το σπίτι που δεν μπορώ να το αφήσω στον αυτόματο με τίποτα, ίσα που προλαβαίνω να

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-72660176298925479942011-01-06T13:26:00.000+02:002011-01-06T13:26:55.223+02:00

Απολύτως εταιροχρονισμένα obviously μια που όπως είδα παίζουν σχεδόν όλοι μου οι Facebook friends, ανακάλυψα την Φάρμα.. Για όλα φταίει βέβαια η Λιάνα  ( που έχει μια φάρμα του απιστεύτου με λιμνούλα, καταράκτες, ροζ δέντρα και πυροτεχνήματα) η οποία φρόντισε να με μυήσει στα μυστικά της online αγροκαλλιέργειας και από χτες το βράδυ ασχολούμαι σαν τρελή με το οικοπεδάκι μου.. Που είναι μικρό

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-76371058974921093672011-01-04T19:28:00.009+02:002011-01-04T22:12:55.320+02:00

Ο μήνας, άρα και ο χρόνος, μπήκε με συνδυασμό.. Τρέξιμο και πείνα.. Έχω απίστευτες δουλειές και συζητήσεις πράγμα ήδη απολύτως έξω από τις συνήθειες μου, όλη μέρα πίνω καφέδες, κάνω πλάνα και κουβεντιάζω - the Greek way of doing business- και στα ενδιάμεσα ρίχνω και ένα σούπερ μάρκετ- καθαριστήριο έτσι για να μην ξεχνιόμαστε..  Ταυτοχρόνως, πεινάω.. Οκ, δεν λιμοκτονώ γιατί η αποτοξίνωση όπως σας

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-12479840404506028382011-01-03T14:05:00.007+02:002011-01-03T18:11:59.996+02:00

Εχτες το βράδυ καθισμένοι στους καναπέδες του Στέλιου και έχοντας καταβροχθίσει μια τεράστια ποικιλία από tapas, δυο μπουκάλια σπουμάντε, έναν κουβά ριζότο με γαρίδες και σαφράν, και από ένα αποδομημένο cheese cake με βατόμουρα, τέσσερις όχι ακριβώς feet φίλοι πιάσαμε κουβέντα για δίαιτες... Ευτυχώς η Γεωργία (που ήταν η κανονικού size της παρέας) πρόλαβε να φύγει  στα μισά για να είναι

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-62264091542695763042011-01-02T03:19:00.007+02:002011-01-02T04:08:30.180+02:00

Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να κοιμηθώ νωρίς.. Είμαι ξενυχτισμένη από χτες, κουρασμένη, και ήδη έναν χρόνο μεγαλύτερη... Κανονικά θα έπρεπε να είμαι λοιπόν ήδη κουκουλωμένη με το αφράτο μου πάπλωμα αλλά σιγά μην κάνω εγώ κάτι κανονικά... Ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον.. Και έτσι τώρα είμαι εδώ και γράφω και μετά... Μετά θα δούμε... Η χρονιά πάντως μπήκε περίφημα... Με αγαπημένους ανθρώπους και

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-8721416840416081752011-01-01T12:55:00.000+02:002011-01-01T12:55:56.261+02:00

Και να που μπήκε λοιπόν το 2011... Πρώτη μέρα του χρόνου και αυτό που χρειαζόμαστε είναι να την ξεκινήσουμε με χαμόγελο... Το βιντεάκι που ακολουθεί το ανακάλυψε η Λιάνα αλλά να το δείτε όλοι παρακαλώ... Θα σας αρέσει είμαι σίγουρη, και θα επιτελέσει το έργο του στο ακέραιο.. Καλημέρα, φιλιά και να έχουμε μια χρονιά γεμάτη.. Από ότι ο καθένας επιθυμεί...  Στην φωτογραφία ο Droopy με τα ίχνη

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-24510546611327493352010-12-30T11:05:00.017+02:002010-12-30T16:47:54.159+02:00

Το 2010... Ήταν μια χρονιά πάρα πολύ δύσκολη.. Αλλά με όμορφες μέρες... Είδαμε την ζωή μας να αλλάζει δραματικά.. Σε επαγγελματικό κυρίως επίπεδο και το θεωρώ άθλο και κυρίως τεράστια μας μαγκιά που δεν το αφήσαμε να μας πάρει μπάλα και προσωπικά... Έβαλα στην ζωή μου καινούριους ανθρώπους περισσότερο από ποτέ.. Για κάποιους το μετάνοιωσα, για κάποιους άλλους ευχαριστώ την καλή μου τύχη...

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-90302047514768093372010-12-29T02:03:00.003+02:002010-12-29T02:13:44.152+02:00

Πρωινός καφές με την μαμά μου και την Γεωργία στο Common Secret... Γελάμε πολύ, λέμε ιστορίες από παλιά, και φεύγοντας παίρνω μελομακάρονα και κουραμπιέδες για το σπίτι... Το gingerbread house μου δεν είναι ακόμα έτοιμο... :-( Περνάμε από την Μάρθα για μια καλημέρα.. Αγκαλιές και βιαστικά φιλιά γιατί έχει κόσμο στο μαγαζί.. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την παραμονή και θέλω και εγώ

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-15515989502031620572010-12-28T01:12:00.008+02:002010-12-28T01:43:22.679+02:00

Έχω υποσχεθεί πως δεν θα γκρινιάξω μέχρι την πρωτοχρονιά αλλά μου είναι όλο και πιο δύσκολο να κρατήσω την υπόσχεση μου.. Τα φετινά Χριστούγεννα ήταν τα χειρότερα που έχω περάσει εδώ και χρόνια... Έμεινα με το αυτοκίνητο την παραμονή μέσα στην μέση του δρόμου με το port baggage φορτωμένο σακούλες από τον Θανόπουλο και περίμενα δύο ώρες την Express Service για να έρθει να το ρυμουλκήσει μέχρι

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-39392165356016945062010-12-26T19:04:00.003+02:002010-12-26T19:57:36.150+02:00

Και μετά μου λέτε να μην πιστεύω στα παραμύθια... Αφού το grinch υπάρχει και μάλιστα με σάρκα και οστά... Και φέτος έκλεψε την χαρά της αναμονής μου για τον νικητή του Master Chef ανακοινώνοντας τον μια εβδομάδα νωρίτερα στο People με εξώφυλλο, τίτλο τεράστιο, και - αν γλύτωσε κανείς και δεν το είδε-  με ανακοινώσεις στο Nitro κάθε δέκα λεπτά.. "Ο.... νικητής του Master Chef μιλάει αποκλειστικά

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-52830072326331070442010-12-23T09:46:00.002+02:002010-12-23T09:48:00.313+02:00

Οι μέρες περνάνε και τα Χριστούγεννα είναι μόλις δυο μέρες μακριά.. Και τα blogs αδειάζουν σιγά σιγά, άλλοι φεύγουν και άλλοι τρέχουν, είναι μια εποχή που κάθε χρόνο χανόμαστε για λίγο για να ξαναβρεθούμε με την αρχή του καινούριου χρόνου και να ανταλλάξουμε εικόνες, στιγμές και ευχές... Έτσι και εγώ, επειδή τις επόμενες μέρες θα πνίγομαι στην κυριολεξία για να ετοιμάσω τα τραπέζια μου και για να

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-60894013975674398712010-12-22T12:36:00.003+02:002010-12-22T15:01:47.114+02:00

Ήρθε η ώρα λοιπόν να κάνω και εγώ στον εαυτό μου το χριστουγεννιάτικο του δώρο... Έντεκα η ώρα το πρωί ήμουν στο Sake Tattoo στο Χαλάνδρι, με το σχέδιο στο χέρι αλλά χωρίς τον Άρι ο οποίος αφού μου έκανε το κονέ με τους κολλητούς του και ενώ μου είχε πει πως θα ερχόταν μαζί για support, ξενύχτησε χτες και σήμερα όταν πήγα να τον ξυπνήσω απλά γύρισε πλευρό.. Βέβαια, μια χαρά πήγαν όλα, ο Στέργιος

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-42220507826948211092010-12-21T09:10:00.004+02:002010-12-21T14:54:36.674+02:00

Παρά κάτι προς το παρόν, αλλά μέσα στην ημέρα το νούμερο θα έχει συμπηρωθεί και το βρίσκω άκρως εορταστικό... Από τις 21 Φεβρουαρίου του 2009 που εγκατέστησα αυτόν τον  συγκεκριμένο πολύχρωμο μετρητή μέχρι σήμερα, 200.000 unic visitors - περίπου 600 την ημέρα πια τις καθημερινές και 450 τα σαββατοκύριακα- ότι κι αν σημαίνει αυτό, δεν είναι καθόλου κακό σκορ... Κυρίως γιατί επιβεβαιώνει αυτό που

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-28603997390105148852010-12-20T09:42:00.006+02:002010-12-20T09:53:09.016+02:00

Πρωινό ξύπνημα και δεκάδες δουλειές που πρέπει να γίνουν.. Μπήκαμε στην τελική ευθεία πια, τα χριστούγεννα είναι μόλις πέντε μέρες μακριά... Εχτές το βράδυ στο σπίτι της Λ. περάσαμε πραγματικά υπέροχα... Έδωσε ρέστα η φιλενάδα μου στην διακόσμηση και το table setting, το φαγητό ήταν εξαιρετικό και η παρέα σούπερ.. Γελάσαμε, διηγηθήκαμε ιστορίες, έσβυσε και τα κεράκια της και μας πήρε η νύχτα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-83752016969980901772010-12-19T15:57:00.007+02:002010-12-19T18:20:31.449+02:00

Κυριακή πρωί με ζεστό καφέ και μελομακάρονα από το Common Secret της Νέας Ερυθραίας.. Τα καλύτερα της πόλης, το ίδιο και οι κουραμπιέδες του... Χτες βράδυ περάσαμε πολύ όμορφα στο σπίτι των φίλων που μας είχαν καλέσει, με μπόλικη κουβέντα, γέλια και ένα πεντανόστιμο παστίτσιο από το οποίο ζήτησα (και πήρα) τρία κομμάτια για σήμερα το μεσημέρι...  Αργότερα, δεύτερος καφές στο υπέροχα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-80428831027904325802010-12-18T00:01:00.007+02:002010-12-18T00:33:29.094+02:00

Η σημερινή μέρα, μαζί και το ποστ, είναι αφιερωμένα σε μια από τις πιο αγαπημένες μου φίλες.. Γνωριστήκαμε πριν κάποια χρόνια από κοινούς γνωστούς και μετά χαθήκαμε για να ξαναβρεθούμε - που αλλού?-  στο νησάκι πολύ αργότερα και να μην ξανά ξεκολλήσουμε ποτέ... Και αυτή η γνωριμία που εξελίχθηκε σε μια φιλία βαθιά και δυνατή είναι και το μόνο πραγματικά αξιόλογο πράγμα που έχω να θυμάμαι από το

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-60197831089885620992010-12-17T08:30:00.006+02:002010-12-17T10:00:26.827+02:00

 Σήμερα ξύπνησα με κέφια και σας έχω έκτακτο Χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα.. Put the blame στον Νάσο και την Σοφία που χτες το βράδυ στην Fuga με ενημέρωσαν για το ολοκαίνουριο video clip της Έφης με τα αγόρια της και έσπευσα μόλις γύρισα σπίτι να το βρω και να το κατεβάσω... Αξίζει να σημειωθεί πως η συζήτηση περί trash ελληνικού τραγουδιού έγινε μέσα σε απίστευτο γέλιο στο εστιατόριο του Μεγάρου

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-88041126089035244362010-12-16T07:11:00.042+02:002010-12-16T11:56:36.476+02:00

Οι μέρες περνάνε γρήγορα, σαν γάργαρο νεράκι... Πότε έφτασε Πέμπτη ούτε που το κατάλαβα, αλήθεια... Μπορεί να φταίει που έχω τόσα πολλά πράγματα να ασχοληθώ τελευταία - όλα ευχάριστα ευτυχώς - μάλλον όμως το μυστικό είναι πως όσο πλησιάζουν τα Χριστούγεννα μπαίνω όλο και περισσότερο στο mood της γιορτής, έστω και με το ζόρι... Βοηθάει και ο καιρός με το κρύο που επιτέλους ήρθε για να μείνει,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-75697040022488203382010-12-15T10:12:00.003+02:002010-12-15T10:15:34.783+02:00

Άκουγα χτες στις ειδήσεις για μια μελέτη που έγινε στην Αγγλία... Σκέφτηκαν λέει να κάνουν στα πεζοδρόμια λωρίδες ταχείας κυκλοφορίας για πεζούς... Δηλαδή όταν περπατάς σ΄αυτές  θα πρέπει να πηγαίνεις γρήγορα και αν μιλάς στο κινητό ή χαζολογάς θα τρώς πρόστιμο... Στο ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος ρωτούσε διάφορους (άγγλους) περαστικούς την γνώμη τους για το θέμα και οι απαντήσεις που έπαιρνε ήταν

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-21479623405057186812010-12-14T15:20:00.002+02:002010-12-14T18:36:55.907+02:00

Το γραφείο μου είναι γεμάτο χαρτάκια.. Αποκόμματα από περιοδικά για ιδέες - θέλω να αγοράσω οπωσδήποτε βιβλία από το Amazon, το India (ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο συνταγές που το είδα και στο σπίτι του Στέλιου και ζήλεψα) και το Sale του Laduree- και λίστες... Λίστες δώρων, λίστες καλεσμένων, λίστες υλικών και λίστες to do's...  Οι μέρες περνάνε και πρέπει να οργανωθώ... Έχω τρία τραπέζια που

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-3978133091277306252010-12-13T09:59:00.000+02:002010-12-13T09:59:25.915+02:00

Δευτέρα σήμερα και τα χριστούγεννα είναι πια λίγες μέρες μακριά.. Αυτό σκεφτόμουν χτες την ώρα που διασχίζαμε τους άδειους σχεδόν δρόμους για το κέντρο.. Φέτος χρειάζεται extra effort για να μπούμε στο mood, δεν βοηθάει ούτε η κατάσταση της χώρας, ούτε οι ειδήσεις που μας βομβαρδίζουν με δυσάρεστα νέα από το πρωί μέχρι το βράδυ, ούτε οι απεργίες, ούτε τα λίγα στολίδια στους δρόμους.. Μέχρι

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-79018721708815157742010-12-11T16:23:00.006+02:002010-12-12T11:11:12.903+02:00

Έξω χιονίζει.. Όχι τόσο που να το στρώσει αν και στην Κηφισιά και την Εκάλη τα δέντρα  και τα παρτέρια έχουν ασπρίσει κάνοντας το τοπίο να φέρνει προς το ελβετικό του, αλλά στην πραγματικότητα μας κάνει τόση εντύπωση γιατί δεν είμαστε συνηθισμένοι.. Και φερόμαστε λες και είμαστε σε καθεστώς πολιορκίας και δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε στους δρόμους κανονικά, με αποτέλεσμα η ουρά για το parking

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-53950634171968098932010-12-10T07:15:00.001+02:002010-12-10T09:19:17.529+02:00

Έξω έχει αρχίσει να φυσάει και στις ειδήσεις έλεγαν πως από αύριο η θερμοκρασία πέφτει και το Σάββατο θα έχουμε τα πρώτα χιόνια.. Μακάρι αν και αυτό θα σημαίνει πως και ο καιρός έχει αρχίσει και τα παίζει κι αυτός μαζί μας, αν σκεφτείτε πως σήμερα το μεσημέρι πίναμε καφέ στο Common Secret με την Ελένη έξω, και ήταν μια χαρά.. Τέλος πάντων, δεν θα παραπονεθώ κιόλας, θέλω πολύ να βάλει κρύο και να

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-12065761122373171012010-12-09T09:29:00.010+02:002010-12-09T15:01:09.135+02:00

Σήμερα δεν θέλω να πω πολλά.. Θέλω μόνο να σας δείξω...  Εικόνες όμορφες και αισιόδοξες και φωτεινές... Δικές μου... Όλα αυτά που αγαπώ, που έχω ζήσει, και που πολύ συχνά όταν θέλω να πάρω δύναμη και κουράγιο, κλείνω τα μάτια και τα ονειρεύομαι.. Γιατί τα λόγια μπορεί να είναι πολύ όμορφα και να μας πάνε μακριά, ποτέ όμως όσο μακριά μπορούν να μας ταξιδέψουν οι εικόνες.. Απ' όλα λοιπόν, αγαπάω

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-36291759065397033092010-12-08T07:08:00.028+02:002010-12-08T12:56:36.293+02:00

Σήμερα το πρωί κοιτάχτηκα στον καθρέφτη, αυτόν του μπάνιου με τα δυνατά  ανελέητα φώτα γύρω- γύρω, και αυτό που είδα δεν μου άρεσε καθόλου... Και  έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι για τον εαυτό μου.. Βλέπετε, πέρα από την θαυματουργή κρέμα και το καλό κύτταρο, το δερματάκι για να στρώνει και να λάμπει, και το χαμόγελο για να φτάνει μέχρι τα μάτια, χρειάζονται κι άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά..

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-70077005910895475132010-12-07T01:31:00.014+02:002010-12-07T13:47:47.369+02:00

Δεν τρελαίνομαι για κοσμήματα.. Φοράω μόνο δυο δαχτυλίδια στο ίδιο δάχτυλο μαζί με την βέρα μου χρόνια τώρα, και αυτό είναι όλο.. Είμαι ακριβώς ο τύπος της γυναίκας που χαζεύει ευκολότερα μπροστά σε βιτρίνες με τσάντες, κουζινικά και βιβλία (με αυτή ακριβώς την σειρά) παρά  σε κοσμηματοπωλεία.. Δεν φοράω ούτε καν ρολόϊ.. Να φανταστείτε πως άφησα ένα για φτιάξιμο κάπου στο Σύνταγμα τρία χρόνια

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-54490791494946462402010-12-06T07:23:00.003+02:002010-12-06T16:04:39.916+02:00

Σήμερα είναι μέρα γιορτής και ταυτόχρονα είναι μέρα μνήμης... Ανήμερα του Αγίου Νικολάου, δύο χρόνια πριν σαν σήμερα, ένα παιδί έπεσε νεκρό στα δεκαπέντε του χρόνια στα Εξάρχεια και η πόλη, μαζί και η ζωή μας, δεν ξανάγινε ποτέ η ίδια... Και μπορεί η απόφαση του δικαστηρίου λίγο καιρό πριν να απένειμε δικαιοσύνη και οι ένοχοι να είναι σήμερα στην φυλακή, η πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει.. Μια

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-38984299129124895102010-12-05T16:42:00.004+02:002010-12-05T18:05:37.647+02:00

Κυριακή μεσημέρι και ήδη ήπια  τον πρωινό μου καφέ με μπισκότα, αντάλλαξα μελάκια με ανθρώπους  που αγαπώ πολύ, μίλησα στο τηλέφωνο με την Τζίτζι και ταυτοχρόνως μαγείρεψα σνίτσελ με πατάτες τηγανητές (ταυτοχρόνως κανονικά, με το ένα χέρι κρατούσα το κινητό και με το άλλο αλεύρωνα τα σντίτσελ και μετά τα περνούσα από το αυγό και την φρυγανιά  πριν τα ρίξω στο τηγάνι), ήρθε η μαμά του Mάνου, έφαγε

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-85873598103480986932010-12-04T02:09:00.002+02:002010-12-04T11:18:29.849+02:00

"Έχω μεγάλη ανάγκη να πιστεύω πως στο τέλος, πάντα, θα κερδίζει η αγάπη...  Πως μετά από κάθε καταιγίδα θα βγαίνει πάλι το ουράνιο τόξο και στην άκρη του, νάνοι ντυμένοι στα πράσινα θα κρατάνε το βάζο με τα χρυσά νομίσματα και τα φιλιά... Και το πιστεύω με όλη την δύναμη την ψυχής μου αυτό, και παλεύω με νύχια και με δόντια να την κρατάω ζωντανή  την αγάπη ακόμα και εκείνες τις φορές που το

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-39889644411345307822010-12-03T07:51:00.008+02:002010-12-03T09:40:10.968+02:00

Το σημερινό ποστ είναι αφιερωμένο στην Beef and Ale raised pie που έφτιαξα προχτές... Κατ' αρχάς να σας πω ότι μου έφαγε όλο μου το απόγευμα.. Διάβαζα την συνταγή, έφτιαχνα, και από μέσα μου ήλπιζα ολόψυχα να τρώγεται τελικά γιατί αν δεν τρωγόταν θα κλωτσούσα τους πάντες από τα νεύρα μου... Γενικά το εγχείρημα ήταν δύσκολο από την αρχή.. Γιατί η συνταγή θέλει και pork lard για την ζύμη - διάβασα

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-44170564583045653822010-12-02T06:56:00.020+02:002010-12-02T12:59:02.770+02:00

Τι είναι ο έρωτας λοιπόν? Να ξυπνάς τα βράδια επειδή τον σκέφτεσαι είτε κοιμάται δίπλα σου είτε όχι… Να έχεις δικό του ring tone στο κινητό σου και όταν χτυπάει να χάνει η καρδιά σου έναν χτύπο.. Να πηγαίνεις να τον συναντήσεις και να νοιώθεις πεταλούδες στο στομάχι σου… Να κάνεις όνειρα και σχέδια και όταν κανένα από αυτά δεν πραγματοποιείται να μπορείς να τα ξεχνάς και να κάνεις καινούρια σαν

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-78673264204773039972010-12-01T07:05:00.001+02:002010-12-01T11:55:11.402+02:00

Μεσημέρι Τρίτης, συννεφιασμένο αλλά ζεστό.. Ο καιρός τα έχει παίξει, έχει θερμοκρασίες άνοιξης σε περιτύλιγμα φθινοπώρου και αν συνεχίσει έτσι βλέπω να κάνουμε Χριστούγεννα με κοντομάνικα πράγμα που καθόλου δεν μου αρέσει σαν προοπτική.. Η Ευρώπη κρυώνει – μόλις μου έστειλαν ένα μελάκι με το Λονδίνο χιονισμένο και έσκασα από την ζήλια μου ενώ η Τζίτζι από την Ελβετία παίζει με τα νεύρα μου εδώ

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-59754965349221658852010-11-30T00:38:00.008+02:002010-11-30T15:31:27.500+02:00

Κάποιος μου ευχήθηκε προχτές να έχω την συνείδηση μου ήσυχη και να κοιμάμαι ήρεμη τα βράδια.. Υπονοώντας πως θα έπρεπε μάλλον να ξαγρυπνάω και να με τρώνε οι τύψεις.. Λυπάμαι αλλά κοιμάμαι σαν πουλάκι.. Σε αφράτα πουπουλένια παπλώματα, και μαξιλάρια αρωματισμένα με "air of dreams".. Και δεν μετανιώνω για τίποτα γιατί ότι κάνω - οτιδήποτε όμως - είτε το έχω σκεφτεί πάρα πολύ, με το μυαλό μου,

fevisnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4650647853684578160.post-85592009628429921142010-11-29T07:26:00.008+02:002010-11-29T14:11:54.838+02:00

Τα τελευταία χρόνια το e-shopping έχει μπει στην ζωή μου για τα καλά.. Ξεκίνησα διστακτικά αγοράζοντας βιβλία και παιχνίδια από το Amazon αλλά σιγά σιγά πήρα θάρρος και άρχισα να ανακαλύπτω πράγματα που είτε δεν μπορούσα να τα βρω στην Ελλάδα, είτε δεν ήξερα  που και πως...  Φυσικά δεν σας κρύβω πως στην αρχή ανησυχούσα για το κατά πόσον η κάρτα μου ήταν ασφαλής με τα στοιχεία της να αρμενίζουν

fevisnoreply@blogger.com