Διακόπτουμε για Eurovision....

Διακόπτω εκτάκτως την ρομαντική, ερωτική και ανοιξιάτικη ροή του blog πρώτον γιατί βαρέθηκα την μαυρίλα και θέλω να επιστρέψω επειγόντως στο γνώριμo και αγαπημένο ροζ μου και δεύτερον γιατί είδα χτες το απόγευμα το video με το τραγούδι που επιλέξαμε για την Eurovision και μου ‘ρθε ντουβρουτζάς!! Καλά, είμαστε καθόλου με τα καλά μας?

Κατ’ αρχάς μέχρι να ξεκινήσει η εικόνα να κινείται νόμιζα πως έβλεπα σε επανάληψη τον Μιχάλη Ρακιντζή με τους ρομποτανθρώπους και το S.A.G.A.P.O… Μετά άρχισαν να χοροπηδάνε όλοι μαζί και να σκούζουν «Ωπα» και αντελήφθην ότι είναι ανανεωμένο το concept.. Και καλά.. Τα αγόρια με τα μαύρα να τα καταλάβω, μάλλον πάμε για να πιάσουμε το gay κοινό της Ευρώπης.. Γιατί αν αυτούς τους μάζεψαν για να πιάσουν τις γυναίκες, σας έχω νέα.. Το six pack από μόνο του δεν κάνει δουλειά, ειδικά δε αν το συνδυάσεις με φωτόλυση και φουφούλες που ανεμίζουν.. Δεν πάνε να φωνάζουν, δεν πάνε να χτυπιούνται.. Με τόση σκιά στο μάτι και τέτοια mise en plie που πας κουκλίτσα μου στον φούρνο με την κερένια μύτη?

Βέβαια, τουλάχιστον αυτοί πηδάνε.. Γιατί ο Αλκαίος, που κατά τα άλλα τον θεωρώ μια χαρά τραγουδιστή για να εξηγούμαστε, έχασε μεν τα κιλά με χίλια ζόρια – του έχει μείνει βέβαια αυτή η εμφανής θλίψη για την χαμένη λιχουδιά στο μάτι, την βλέπεις- αλλά το πόδι το σηκώνει μετά βίας… Αφού είσαι για άλλες δουλειές αγόρι μου εσύ, για άλλες πίστες.. Τι τα θες τα ακροβατικά? Εδώ δεν τα κατάφερε κοτζάμ Sakis που πηδάει δυο φορές γύρω από τον εαυτό του, σκίζει το πουκάμισο και λιποθυμάει ο μισός γυναικείος ευρωπαϊκός πληθυσμός, όλος ο gay και βάζει ιδέες και σε μερικούς straight που δεν είναι και τόσο κατασταλαγμένοι.. Και θα κερδίσεις εσύ με το ένα δύο τρία πόδι, ένα δύο τρία χέρι?
Η Παπαρίζου για να την πάρει την πρωτιά αναγκάστηκε η γυναίκα να χορέψει τον Πυρίχειο με δώδεκα πόντους τακούνι και το βρακί στο χέρι... Και είχε και ενάμισυ μέτρο πόδι και τον πωπό στον σβέρκο που λέει και μια φίλη αγαπημένη.. Εσένα τι σε κάνει να πιστεύεις πως θα σε προτιμήσουν με το project "η ζωή μου μια βόλτα"?

Αυτά για το οπτικό κομμάτι του θέματος.. Γιατί το μουσικό απλά δεν ακούγεται.. Δεν ξέρω ποιος ιθύνων νους εκεί στην ΝΕΤ αποφάσισε πως η εικόνα που θέλουμε να βγάλουμε για την Ελλάδα στην Ευρώπη πρέπει να ακροβατεί κάπου ανάμεσα στο λαϊκό-ποπ και τα τσάμικα με μια δόση από λεβεντογέννα Κρήτη αλλά νομίζω πως τελικά ήρθε η ώρα να μας αποκαλύψουν ευθαρσώς ποιοι είναι οι άνθρωποι που παίρνουν αυτές τις αποφάσεις? Πως ονομάζονται? Που ζουν? Που διασκεδάζουν? Που ντύνονται? Τι τρώνε? Τι μουσική ακούνε?

Και το κυριότερο? Ψηφίζουν στις ίδιες εκλογές με ‘μας? Και αν ναι, τι τσιγάρα καπνίζουν? Άδεια ή μήπως γεμάτα?

Τέλος, επειδή το άκουσα κι’ αυτό, τι σημαίνει που το ώπα το ξέρουν όλοι στην Ευρώπη? Και το μαλάκας το γνωρίζουν επίσης, όπως έλεγε το μεσημέρι στο ραδιόφωνο ο Κωστόπουλος -φανταστείτε στ τι mood έχω περιέλθει που συμφωνώ με τον Κωστόπουλο- αλλά δεν το κάναμε τραγούδι να το στείλουμε για διεθνή καριέρα.. Αν και με αυτά που είδαν τα ματάκια μου εχτές, κακώς, γιατί δυο θεσούλες παραπάνω θα τις χτύπαγε στεγνά..

Και αν κατά τύχη δεν είχατε την χαρά να απολαύσετε την φετινή μας συμμετοχή, τσακώστε και το βιντεάκι να μην μείνετε ανενημέρωτοι.. Φιλιά και καλημέρες…




Υ.Γ. Το σκέφτηκα πολύ και το αποφάσισα.. Λατρεύω την άνοιξη και τα λυπητερά τραγούδια, και τους πονεμένους εραστές και όλα αυτά τα υπέροχα που σας συγκινούν και ανεβάζουν τα σχόλια και τις αναγνωσιμότητες στο blog αλλά ο πλανήτης Ευούλα πρέπει να παραμείνει γελαστός, ξένοιαστος και επειτδευμένα αφελής.. Διαφορετικά θα μαραζώσω και θα αλλάξω ψυχολογία και χρώμα και δεν το θέλουμε αυτό.. Εγώ δηλαδή δεν το θέλω καθόλου και γι' αυτό έκλεισα και ένα ραντεβού για φουλ ρεκτιφιέ την Τετάρτη στον Βαγγέλη να ξανάρθω στα ίσα μου...Όχι τίποτα άλλο δηλαδή αλλά στο τέλος θα με κοιτάζω στον καθρέφτη και θα βλέπω αντί για μένα την Μαρίζα Κωχ...:-))