Friday, November 26, 2010

Ένα ήσυχο βράδυ Παρασκευής ...

Έξω έχει σκοτεινιάσει και φυσάει.. Και κάνει και λίγο κρύο.. Οκ, δεν είμαστε στην ελβετική ριβιέρα δυστυχώς για να το έχει στρώσει και να έχει μείον κάτι, αλλά από το τίποτα μια χαρά μου κάνει κι αυτό.... Τις τελευταίες μέρες με το σπίτι στολισμένο, δεν έχω καμια διάθεση να βγω, αλήθεια σας λέω.. Ανάβω τα κεριά μου, μαγειρεύω νοστιμιές και τα βράδια αράζω στον καναπέ κουκουλωμένη με την κουβερτούλα μου και χαζεύω τηλεόραση και τα φωτάκια του δέντρου εναλλάξ και είμαι τόσο χαλαρή, ήρεμη, γεμάτη και happy που δεν θέλω να αλλάξω το παραμικρό σε αυτή την υπέροχη ρουτίνα... Ειδικά κάτι φορές που ο Άρις δεν έχει να βγει και κάθεται μαζί μας, νοιώθω σαν να μου έχει χαριστεί ο κόσμος όλος.. Κρυφοκοιτάζω τους άντρες της ζωής μου, τον Μάνο αραχτό στον διπλανό καναπέ, τον Άρι στην πολυθρόνα του και τον Droopy να κοιμάται μακαρίως στο μαξιλάρι του δίπλα στο δέντρο σαν δωράκι, και η ψυχή μου φουσκώνει κυριολεκτικά από ευτυχία...



 (Update: Το φαγάκι μου έτοιμο και φωτογραφημένο με την καινούρια κάμερα του I-Phone μου..)

Έτσι και σήμερα, αφού κατάφερα να επιστρέψω πριν από λίγο φορτωμένη ως συνήθως σαν την μουλάρα με ψώνια από τον Θανόπουλο και το Prive - και αφού ήπια φυσικά και έναν καφέ με την μαμά μου και την Ελένη- χαζολογάω για λίγο στο Facebook και τα blogs και μετά θα ξεκινήσω να μαγειρεύω.. Το μενού σήμερα έχει Shepherd's Pie , λατρεμένο comford food που έχω πολύ, πολύ καιρό να το μαγειρέψω και το πεθύμησα, κόκκινο κρασί σε ποτήρια Riedel, και χαζολόγημα στην τηλεόραση μέχρι να νυστάξω και να πάω να προσγειωθώ στο κρεβατάκι μου - και το αρωματισμένο με Molton Brown Air of Dreams pillow spray μου- με πλονζόν... Αυτό θα συμβεί φυσικά αφού δω και το Master Chef που σήμερα προβλέπεται να έχει πολύ γέλιο και όσοι είδατε το χτεσινό επεισόδιο θα ξέρετε γιατί...



Και μια που μιλάμε για cocooning, πρέπει να σας πω ότι είμαι πολύ περήφανη για την κουβερτούλα μου που μου πήρε κάτι παραπάνω από δύο μήνες να την τελειώσω αλλά έχει γίνει τόσο απαλή και αφράτη, σαν συννεφάκι, που βελτιώνει σε απίστευτο βαθμό το χουζούρι μου στον καναπέ... Μάλιστα, επειδή συνήθισα να πλέκω τα απογεύματα και τώρα μου λείπει, ετοιμάζομαι να πάω να διαλέξω τα πιο αφράτα pure cashmir κουβάρια που θα βρω σε γκρί ή μπλε χρώμα και να φτιάξω στον Μάνο το πιο φιν φον κασκόλ ever...


Τέλος, σήμερα το πρωί είχα και μια πολύ, πολύ ευχάριστη έκπληξη.. Η Χρύσα από την Θεσσαλονίκη, διαδικτυακή φίλη με απίστευτο γούστο, μου έστειλε αυτό το υπέροχο γούρι!! Όπως βλέπετε είναι τέλειο και τα έχει όλα.. Ροζ χρώμα, καρδούλα, κορώνα, το αρχικό μου και όλα αυτά τα φιν φον πραγματάκια που το κάνουν πραγματικά μοναδικό... Και είναι και το πρώτο που πήρα για φέτος και ελπίζω να είναι και το τυχερότερο... Χρύσα σ' ευχαριστώ πολύ πολύ και από εδώ.. Είσαι θεά!!!

Αυτά τα ολίγα για σήμερα - better late than never- και σας αφήνω για να πάω να καταπιαστώ με τα οικοκυρικά μου.. Φιλιά πολλά και καληνύχτες.. Να περάσετε ένα υπέροχο βράδυ Παρασκευής...

14 comments:

Asteroid said...

Βρε Ευάκι, είναι νωρίς ακόμα για να το ρίξεις στοπ λέξιμο!
Τι θα κάνεις αργότερα, όταν μεγαλώσεις;
;-)

Τζίτζι - gg said...

το ξέρω πως σε έχω πρήξει αλλά η ριβιέρα είναι μια μαγεία! ειδικά τώρα που είμαι ήδη στο σπίτι και είναι άγνωστο το πότε θα ξαναβγώ :)
το εσωτερικό setting μου δεν διαφέρει και τόσο από το δικό σου, ξέρεις... φωτάκια, δέντρο, κεριά, μπισκότα, ωραίο τσάι. εντάξει δεν έχω sheperd's pie αλλά δε βαριέσαι και οι κρέπες ωραίες είναι :)
και δεν έχω και χειροποίητη κουβερτούλα βεβαίως.
περιμένουμε κι άλλο χιόνι και -10 βαθμούς αργότερα το βράδυ.
Εννοείται πως θα δω masterchef και εγώ και αν και δεν είδα το χθεσινό επεισόδιο φρόντισες να μάθω γιατί θα έχει γέλιο απόψε!
σε φιλώ μπουμπού

ΠΑΥΛΟΣ said...

Μπορώ να το επιβεβαιώσω και εγώ ότι τέτοια κουβέρτα δεν υπάρχει!!!

υγ Λέω να σου πάρω νήματα, ψήνεσαι?

Πολλά φιλιά

Anonymous said...

Tha berdepsoume tis korones mas telika !
Vgeite kai ligo apo to spiti omos. Exete filous me magazia!
Z. opos Zorro

Anonymous said...

Ζηλεύω!!! Έχω δουλειά στο γραφείο μέχρι αργά και μετά ένα late επαγγελματικό δείπνο στο Yauatcha που το βαριέμαι αφόρητα. Ευτυχώς θα πνίξω τον καημό μου στα dim sum.
Θοδωρής

δεσποιναριον said...

Αποψε αισθανθηκα παρομοια. Ξαφινικα κανει κρυο, αναψαμε τζακι. Αυριο θα στολισω δεντρακι. Διπλα στη φωτια ηπιαμε μια μπουκαλα Μποζολε νουβω, αλλα οχι σε ποτηρια ριντλ γιατι πολυ του πανε του κοκκινελιου! Μποτομ λαϊν ΧΟΥΖΟΥΡΙ χειμωνιατικο! Φιλακια!

Anonymous said...

Διάλλειμα ολίγων λεπτών για μια βόλτα από το blog σου και πάλι πίσω. Ζούμε σε δυο διαφορετικούς γαλαξίες!Πως το λέει ο Notis? Περπατάμε παράλληλα.
Ο γνωστός

DonnaBella said...

to kouverti einai te-lei-o! k to gouri sou to vlepw poly tairiasto. :-* kalhmeres!

Talisker said...

Αγαπημενη μου Ευη
σου γραφω τυλιγμενη στην μαλακη κουβερτουλα μου ..
εξω χωρις πλακα ψιλοχιονιζει.
Λειπουν ολοι στο εξοχικο και θα ειμαι μονη ολη μερα ..μυριζει αρνακι στη γαστρα με θυμαρι και πατατες κι εγω

εχω κλεισει τα παντα, ακομα και τον ηχο στο λαπ τοπ κι ακουω μονο τη βροχη και το τριξιμο των ξυλων..

Λατρευω να σε διαβαζω κατι τετοιες ωρες , συμπληρωνεις απιστευτα τον ορισμο του cocooning στο μυαλο μου
και τον ορισμο του καλου , ποιοτικου μπλοκινγκ!!!!

ματςςςςςςςςς:::::::)))))))))))))))))

Anonymous said...

Καλημέρα... Πότε θα μας κεράσετε μια ζεστή κολοκυθόσουπα από το μπλογκ σας? Πολύ θα ήθελα να δω μια δοκιμασμένη συνταγούλα για να με βγάλετε από τον κόπο να δοκιμάζω... χχχ

elekat said...

Φιλενάδα έχω να σου πω τα εξής συμπεράσματα στα οποία κατέληξα για σένα και τα οποία τα λέω με απόλυτη ειλικρίνεια και συμφωνεί και ο άντρας μου απολύτως:

Εχεις κάνει τρομερή επιστήμη και νομίζω ότι θάπρεπε νάχεις στήλη σε περιοδικό Lifestyle και να σε χρυσοπληρώνουνε γιαυτήν, τον απόλυτα φιν φον τρόπο ζωής!!!
Καί μάλιστα, το λέω για τους ανώνυμους, χωρίς περιττά έξοδα αλλά μόνο με πολύ ψάξιμο, κέφι και γούστο!
Λύσεις για όλα ρε συ φίλη!
Αλλά λύσεις ψαγμένες, ωραίες, φινετσάτες, δημιουργικές!
Κι εσύ μπορεί να λες ότι δεν δουλεύεις, αλλά εγώ έχω να σου πω ότι δουλεύεις και μάλιστα full time στον όμορφο τρόπο ζωής.
Ενός τρόπου ζωής που δεν έχει ανάγκη τα λεφτά όπως όλοι νομίζουν.
Μόνο μόνο τρόπο και δημιουργικότητα και αγάπη και νοιάξιμο και ταλέντο.
Θέλει πολύ ταλέντο αυτό, πίστεψέ με..
Είμαι σίγουρη ότι όπου και να βρισκόσουν, θα έβρισκες την άκρη!
Θάπιανες σκατά και θα έφτιαχνες χρυσάφι, όπως έλεγε η γιαγιά μου, (τέρας δημιουργικότητας κι εκείνη, σαν την Λωξάντρα ένα πράγμα!)

Πολλά είπα όμως...
Πολλά και δεν είναι σχόλιο αυτό που πρέπει να φαίνεται σε blog, αλλά ... είναι η αλήθεια...
Καί χαίρομαι πολύ πού είσαι φίλη μου...

Αυτά...

fevis said...

Asteroid@ Γιάννη μου εγώ δεν θα μεγαλώσω ποτέ γι΄αυτό ξεκίνησα τώρα..:-)))

Τζίτζι@ Το ξερω πως είναι μαγεία και έπρεπε να είμαι και εγώ εκεί.. Για μένα έγινε το σκηνικό..:-) Τέλος πάντων, θα έρθουν άλλες μέρες που θα είναι και αυτές υπέροχες..:-) Όσο για το setting σου, αν δεν ταιράζαμε δεν θα... συμπεθεριάζαμε...Φιλια αγαπημένη...:-))

Παύλος@ Αμε! Περιμένω..:-)))

Z. opos Zorro.. Μην ανησυχείς βρε, δεν μπερδευόμαστε.. Οι δικιές σου είναι χρυσές ενώ οι δικιές μου μου είναι ροζ...:-))

Θοδωρής@ Ε δεν θα σε λυπηθώ τώρα που είσαι στο Λονδίνο και θα φας κινέζικο...:-))

δεσποινάριον@ Α φίλη θα σε μαλώσω.. Και το κοκκινέλι στο Riedel όσο να 'ναι αναβαθμίζεται κάπως...:-)) Φιλάκια πολλά...

Ο γνωστός@ Αλήθεια είναι αυτό...:-)

DonnaBella@ Τέλειο δεν έγινε? Φιλιά και... σε περιμένω ανυπομόνως...:-)))

Talisker@ Χιονίζει? Θα με σκάσετε τελικά και εσύ και η άλλη από την ριβιέρα.. Εδώ στα πεδινά γιατί κοντεύουμε να κατεβάσουμε πάλι τα κοντομάνικα από το πατάρι μου λες?
υ.γ. Φιλιά πολλά πολλά...:-)))

Ανώνυμος@ Ζεστή κολοκυθόσουπα ε? Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα..:-))

elekat@ Έλα ρε φίλη, υπερβάλεις.. πρέπει να πας να δεις τι έχει φτιάξει η Λιάνα στο δικό της σπίτι για να δεις τι σημαίνει ο ορισμός του ψαξίματος και του φιν φον.. Πάντως, μιλ μερσί και πολλά πολλά φιλιά..:-)

elekat said...

Μπα..
Δεν κατάλαβες..
Το φιν φον στη ζωή δεν το φτιάχνει το σπίτι και τα super στολίδια του..
Αλλα το φτιάχουν...
Αυτό που εσύ φτιάχνεις για μένα και όλους τους φίλους σου με άλλα μέσα..

Δεν θα τα πω από δω όμως!!!
Prive και μόνο!!!

Eleni Tsamadou said...

Ζήλεψα πολύ την κουβερτούλα...αχ τι ωραία ήταν κάποτε που πλέκαμε..