Friday, March 13, 2009

Κρεατόσουπα της μαμάς...


Όλες αυτές τις μέρες που περνούσα τις ώρες μου κουλουριασμένη από τον καναπέ στο κρεβάτι μου και πίσω με τα δέκατα, το συνάχι και τον βήχα να με ταλαιπωρούν, ονειρευόμουνα την κρεατόσουπα της μαμάς μου... Αυτή που μου έφτιαχνε πάντα όταν αρρώσταινα μικρή και που με δυο απολαυστικές, καυτές μπουκιές γιάτρευε τα πάντα, από τα ρίγη του πυρετού μέχρι την μουρμούρα και την μιζέρια που φέρνουν μαζί τους η γρίπη ή το κρυολόγημα... Από τα πολλά πράγματα που χάνουμε μεγαλώνοντας, τα πιο πολύτιμα νομίζω πως είναι αυτές οι μικρές ανακουφιστικές λεπτομέρειες που μόνο οι μαμάδες ξέρουν να προσφέρουν τόσο μαγικά... Οι εντριβές με Vix και ένα φιλί για καληνύχτα, οι αγκαλιές που μυρίζουν Opium του Yves St. Laurent και θαλπωρή όταν κρυώνεις, η αίσθηση του ότι κάποιος σε σκεπάζει το βράδυ μέσα στον ύπνο σου, η βεβαιότητα πως κάποιος ξενυχτάει για σένα και μετράει τις ανάσες σου.. Και η αχνιστή κρεατόσουπα με τα ζυμαρικά γράμματα που κάνουν τις παιδικές ανασφάλειες να φεύγουν τρέχοντας μακριά...
Σήμερα που είμαι εγώ πια η μαμά του σπιτιού, όλα αυτά υπάρχουν πια μόνο στις αναμνήσεις μου.. Που σημαίνει πως όταν κρυώνω από τα δέκατα πρέπει να κουκουλωθώ καλύτερα με το κουβερτάκι μου, όταν νιώσω λίγο καλύτερα πρέπει να ντυθώ καλά και να συρθώ μέχρι το super market για να υπάρχει φαγητό για το μεσημέρι και πως το βράδυ, μέσα στον ύπνο μου, πρέπει να εξακολουθώ να μετράω ανάσες... Όχι όμως τις δικές μου.. Φυσικά δεν παραπονιέμαι... Λατρεύω τον ρόλο της μαμάς, παρόλο που δεν τον παίζω τόσο καλά όσο τον έπαιζε η μαμά μου... Απλά καμιά φορά, στα πολύ δύσκολα, κλείνω τα μάτια και αναπολώ εκείνες τις μαγικές στιγμές της αθωότητας και εκείνο το συναίσθημα της ασφάλειας που ένοιωθα όταν ήξερα πως κάποιος άλλος φρόντιζε τα πάντα για μένα...
Έτσι, επηρεασμένη από όλες αυτές τις γλυκές αναμνήσεις , σήμερα που ξύπνησα επιτέλους περδίκι, έχοντας βέβαια προλάβει να κολλήσω τον Μάνο, είπα να φτιάξω την περίφημη κρεατόσουπα, έτσι για να μου φύγει η λιγούρα βρε αδερφέ... Και τώρα ανυπομονώ να δοκιμάσω την πρώτη αχνιστή μπουκιά με μπόλικο, φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

Κρεατόσουπα της μαμάς.

Υλικά

1 κομμάτι μοσχάρι ποντίκι περίπου 1 κιλό
3 κολοκυθάκια
3 καρότα
3 πατάτες
1 κρεμμύδι ξερό
μισό ματσάκι σέλινο
2 κύβους Knorr βοδινό
μισό κονκασέ
δυο καυτερές πιπερίτσες
2 αυγά
2 λεμόνια
ένα φλιτζάνι ζυμαρικό τύπου πεπονάκι
αλάτι- πιπέρι

Εκτέλεση.

Βάζουμε το κρέας και το κρεμμύδι ολόκληρο σε μια μεγάλη κατσαρόλα με νερό που να το σκεπάζει και να το περνάει και δυο δάχτυλα και το αφήνουμε να σιγοβράσει ξαφρίζοντας το κάθε τόσο μέχρι που να αρχίσει το νερό να μένει απολύτως καθαρό. Είναι πολύ σημαντικό το καλό ξάφρισμα, να το προσέξετε. Αν χρειαστεί συμπληρώνετε με ζεστό νερό. Όταν τσιμπήσετε το κρέας και είναι σχεδόν έτοιμο ρίχνετε μέσα τα λαχανικά ολόκληρα, το σέλινο επίσης ολόκληρο με το κοτσάνι, τις πιπερίτσες, τους κύβους Knorr , το κονκασέ και το αλατοπίπερο και αφήνετε να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν, περίπου άλλη μισή ώρα. Στην συνέχεια τα αφαιρείτε με την τρυπητή κουτάλα, συμπληρώνετε νερό αν χρειαστεί ώστε να έχετε περίπου 6 πιάτα της σούπας ζωμό, προσθέτετε το ζυμαρικό και αφήνετε να βράσει για άλλο ένα τέταρτο. Τέλος, χτυπάτε τα αυγά με τα λεμόνια σε ένα βαθύ πιάτο και αυγοκόβετε τον ζωμό με τον γνωστό τρόπο... (ξέρετε, με φιλάκια κ.λ.π) Σερβίρετε σε βαθιά πιάτα μέσα στα οποία εκτός από την σούπα βάζετε και από ένα κομμάτι κρέας και λαχανικά.
Όπως βλέπετε η συνταγή αυτή δεν έχει καθόλου λάδι, μια που το κρέας βγάζει από μόνο του, αν θέλετε όμως μπορείτε να προσθέσετε λίγο όταν βάλετε τα λαχανικά να βράσουν. Επίσης, σας συνιστώ στο σερβίρισμα να προσθέσετε μπόλικο πιπέρι... Μιλάμε για τεράστια απόλαυση!!!!


10 comments:

Dora Tsirka said...

Πολύ τρυφερό ποστ, Εύη μου. Προς το παρόν δεν διάβασα τη συνταγή, γιατί όλα τα φαγητά μου φέρνουν αναγούλα, αλλά το κείμενο για τη μαμά και τις ιαματικές της δράσεις ήταν απολαυστικό :)

Άντε σιδερένια και κουράγιο στον Μάνο

ΦΟΥΛΗ said...

Πάντως η ευχή μου έπιασε,χαίρομαι που έγινες καλά.
Τώρα θα με κεράσεις από την όμορφη σούπα σου.
Εμείς στο νησί τρατάρουμε,τους επισκέπτες μας.
Καλό σου απογευμα.

lena said...

Πεντανόστιμη η σούπα σου και επίκαιρη μιά που όλος ο κόσμος υποφέρει από κρύωμα!
Αχ οι μανούλες...
Αγαπημένα πλάσματα...

Talisker Stt. said...

ακριβως ετσι ειναι Ευη μου
κι εγω οταν αρρωσταινω θελω τη φροντιδα της μαμας μου
και τη νοσταλγω..
κι ας τοτε εκανα και
πως δεν ηθελα..σημερα ειναι το μικρο μου αρρωστο
αλλα σε διαβασα αργα ..
αν το ειχα δει το πρωι θα την ειχα κανει τη σουπιτσα :)
τελικα εκανα κοτοσουπα!!

φιλια)

δεσποιναριον said...

Ευουλα μου! τι γλυκο ποστ! Να σου πω, εφιαχνε και η μαμα μου τετοια κρεατοσουπα. Ονειρο, και μου αρεσε το κρεας με μουσταρδα. Και εμενα μου λειπει η μαμα και ειναι πολυ μακρυα.
Χμ, τι μας λεει το Ντορακι!
Περαστικα και στο Ταλισκερακι!
Τι θα γινει ..ποτε θα γινετε καλα ολοι να παρετε τους δρομους;
Καλο Σαββατοκυριακο!

wintersea said...

Σούπες μόνο άμα είμαι άρρωστη... Η μόνιμη διαφωνία με τη μαμά μου και την αδερφή μου, που τους αρέσουν πολύ! Και κάθε που έλεγε η μαμά μου όλο χαρά "έφτιαξα σούπα", απαντούσα "γιατί άρρωστη είμαι;"..
Αχ, μαμάδες... πόσο τις ταλαιπωρούσαμε και πόσο μας λείπουν!

Φιλιά :)

melissoula said...

καλά πρέπει να είναι θεική! ευτυχώς που φρόντισες και φάγαμε βασιλικά το μεσημέρι και δεν γουργουρίζει το στομάχι μου τώρα :)
φιλάκια πολλά

So_Far said...

Κρεατόσουπα κι εμείς σήμερα , είναι άρρωστος ο μικρός και εγώ φεύγω το βράδυ , ας με θυμάται για τις ελάχιστες κρεατόσουπες που του έχω φτιάξει....
Καθυστερημένα περαστικά και από μένα, έτρεχα αυτές τις μέρες πολλά φιλιά sunshine

αχτίδα said...

Το αγαπημένο του άνδρα μου , είναι ..σουπάς ενώ εγώ δεν είμαι και φαν του είδους.Η κρεατόσουπα του δε ..τόσο συχνή που με νευριάζει .Φιλάκια φίλη μου και καλή εβδομάδα!

Fevis said...

dora tsirka@ Φιλάκια πολλά φιλενάδα μου και μπορεί τώρα να μην έχεις κέφι για σουπίτσες στο μέλλον όμως, θα την χρειαστείς σίγουρα την συνταγή για να κάνεις και εσύ τα δικά σου, μαμαδίστικα μαγικά...:-)

Φούλη@ Και εμείς στην πόλη το ίδιο κάνουμε καλέ... Ελάτε με το καλό και μια χαρά θα σας τρατάρουμε...:-)

lena@ Είναι δεν είναι? Όπως άλλωστε είμαστε και εμείς...:-)

Talisker@ Και η κοτόσουπα μια χαρά είναι... Γενικά ότι είναι ζεστό και φτιαγμένο με αγάπη από τα χέρια μιας μαμάς, μια χαρά δουλεύει... Φιλάκια και περαστικά στο αστέρι σου...

δεσποινάριον @ Τα καταφέραμε τελικά.. Και καλά γίναμε και τους δρόμους πήραμε... Ευτυχώς... Φιλάκια πολλά..

wintersea@ Να σου πω την αλήθεια, και εγώ τις σούπες με την γρίπη τις έχω συνδεδεμένες.. Εξ' ου και το ποστ... :-)

melissoula@ Δεν φρόντισα εγώ βρε... Ο μάγειρας που είναι και παιδί αστέρι τα έκανε όλα...:-)

So_far@ Πάλι φεύγεις βρε σίφουνα?? Άντε να δούμε πότα θα καταφέρουμε να βρεθούμε εμείς...

αχτίδα@ Καλή εβδομάδα και φιλιά!!!!