Wednesday, March 4, 2009

Red Velvet Cake


Σήμερα θα σας μιλήσω για μια αληθινή ιστορία αγάπης... Για έναν έρωτα με την πρώτη ματιά από αυτούς που σε κάνουν να παίρνεις αποφάσεις για την ζωή που ποτέ δεν φανταζόσουν πως θα τολμούσες και να κάνεις πράγματα που αν στα έλεγαν λίγο καιρό νωρίτερα θα γελούσες κοροϊδευτικά...
Το πρωτοείδα σε ένα site ζαχαροπλαστικής, δεν θυμάμαι αν ήταν της domestic goddess Nigela ή κάπου αλλού, και έπαθα την πλάκα μου... Πράγμα παράξενο εξ' αρχής γιατί εγώ δεν είμαι φαν των γλυκών... Όμως έτσι που στεκόταν μπροστά μου αφράτο και κατακόκκινο με μια πλούσια γέμιση από κρέμα και ασορτί επικάλυψη, το ομολογώ, έπαθα coup de foudre!!!! Και είπα αυτό το γλυκό εγώ θα το φάω και ας είναι και γεύση σοκολάτα που καθόλου δεν την συμπαθώ... Ελάτε όμως που κανένα ζαχαροπλαστείο δεν το φτιάχνει, τουλάχιστον εδώ στην Αθήνα, και το πιο κοντινό σε μας που είναι το Hummingbird Bakery στο Λονδίνο, όσο να' ναι, μου 'πεφτε κάπως μακριά... Πεισματάρα λοιπόν ούσα από μικρή είπα μέσα μου 'δεν πειράζει, θα το φτιάξω εγώ"... Είπα και ελάλησα και έπεσα με τα μούτρα στο research... Κατέβασα ένα σωρό συνταγές από το Internet, επέλεξα αυτές που μου φάνηκαν καλύτερες και μετά... Μετά άρχισαν τα δύσκολα γιατί το project απαιτούσε πράγματα που όχι απλώς δεν είχα αλλά δεν είχα φανταστεί και ποτέ ότι θα αποκτούσα κι όλας... Καταρχάς λοιπόν παράγγειλα τα ειδικά ταψιά .. 9 ιντσών, δύο τον αριθμό, από το Sugarshack που έχει γίνει πια το αγαπημένο μου on line μαγαζί, και τα οποία όταν έφτασαν πια με το καλό τα υποδέχτηκα σαν χαμένους συγγενείς... Για τέτοιον ενθουσιασμό μιλάμε... Μετά ήρθε η ώρα του χρώματος ζαχαροπλαστικής.. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να βρεις χρώμα ζαχαροπλαστικής και ειδικά σε μεγάλο μπουκάλι (γιατί το συγκεκριμένο γλυκό θέλει μπόλικο και τα μικρά μπουκαλάκια που βρήκα με τα πολλά στον Θανόπουλο τελειώνουν πριν προλάβεις καν να τα κοιτάξεις πόσο μάλλον να τα χρησιμοποιήσεις)? Άθλος πραγματικός μιλάμε και ευτυχώς βρήκε κάποιον έμπορο η melissoula στα Καμίνια ο οποίος όμως πουλάει μόνο χονδρική και τώρα είμαι στην φάση που ψάχνω να βρω ποιος θα μου κόψει τιμολόγιο για να ψωνίσω, αν και μάλλον την βρήκα την άκρη με την φίλη μου την Μάρθα...
Anyway, επειδή όπως σας είπα όταν με πιάσει το τρελό μου γίνομαι μουλάρα υπομονής, τα μάζεψα όλα τα χρειαζούμενα και μια ωραία ημέρα είπα να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα... Ακολούθησα τις οδηγίες κατά γράμμα και μιάμιση ώρα περίπου μετά - γιατί είναι και δύσκολο το σκασμένο- είχα στα χέρια μου δύο ωραιότατους (όχι και τόσο κόκκινους γιατί χρησιμοποίησα χρώμα σε πάστα και έκανα λάθος στην αναλογία) δίσκους από κέικ και μια γαβάθα cream cheese frosting για το γέμισμα και την επικάλυψη.... Πλην όμως το αποτέλεσμα με έριξε σε βαθιά μελαγχολία.. Πρώτον γιατί οι δίσκοι κολλήσανε στα πιάτα που τους είχα αφήσει να κρυώσουν και όταν πήγα να τους σηκώσω για να τους χρησιμοποιήσω μου έμειναν οι μισοί στο χέρι και δεύτερον γιατί το frosting βγήκε πιο αραιό από ότι έπρεπε με αποτέλεσμα να τρέχει γύρω γύρω από το γλυκό και να έχει γίνει ένα απόλυτο σίχαμα... Οπότε, το πήρα και το πέταξα στα σκουπίδια σούμπιτο...
Κάποια άλλη - λιγότερο μουλάρα όπως σας είπα- μπορεί και να τα είχε παρατήσει... Εγώ πάλι πήρα ανάποδες και αποφάσισα πως θα το έφτιαχνα το ^%#$@κέικ ότι και να γινόταν.. Και ξεκίνησα το δεύτερο ημιχρόνιο research... Άλλη συνταγή, καινούρια ταψιά με αποσπόμενο πάτο αυτή την φορά, υγρό χρώμα ζαχαροπλαστικής, μέχρι και ειδική βάση που γυρίζει για το γκλασάρισμα των γλυκών αγόρασα... Και ξαναπροσπάθησα...
Και ω του θαύματος, όχι απλά πέτυχε το γλυκό αλλά έγινε του θανάτου!!! Δεν χρειάζεται να σας μιλήσω πιστεύω για την απόλαυση που ένοιωσα όταν έφαγα την πρώτη αφράτη, νόστιμη, θεϊκή μπουκιά.... Σχεδόν με έπιασαν τα κλάματα την κοιλιόδουλη μουλάρα... Από τότε το φτιάχνω αρκετά συχνά και πάντα με βγάζει ασπροπρόσωπη στα τραπέζια και τα καλέσματα γιατί - πρέπει να το παραδεχτείτε- είναι πολύ εντυπωσιακό οπτικά έτσι που το βλέπεις έτσι άσπρο και αθώο απ' έξω και όταν το κόβεις είναι κόκκινο της αμαρτίας, έστω και ελαφρώς ριγέ, και μάλιστα με πλούσια γεύση σοκολάτας... Αφήστε που όποιος το έχει δοκιμάσει έχει πάθει την πλάκα του, μηδενός εξαιρουμένου... Συνταγή, εννοείται δεν σας δίνω... Θα είναι το μυστικό μου αυτό, my secret combination που λέει και το Καλομοιράκι, και θα το κρατήσω για μένα αποκλειστικά... Άλλωστε, όσοι τολμηροί, μπορείτε να προσπαθήσετε να το φτιάξετε μόνοι σας και εσείς...
Το μόνο που μπορώ να κάνω επειδή σας συμπαθώ και το ξέρετε, είναι αν σας αρέσει και αποφασίσετε κάποια στιγμή να το δοκιμάσετε, να μου στείλετε ένα mail μερικές μέρες νωρίτερα και να σας το φτιάξω... Να αποδώσει και κάτι όλη αυτή η επένδυση σε εξοπλισμό και γνώση... Σωστή?

Υ.Γ. Στην φωτογραφία το πρώτο (ολο)δικό μου δημιούργημα... Κουκλί δεν είναι το πουλάκι μου???:-)))
Υ.Γ.2 Στην πορεία έμαθα πως Red Velvet Cake φτιάχνει κατόπιν παραγγελίας ένα μαγαζί που και καλά ειδικεύεται στα cakes αλλά επειδή ότι έχω φάει από ' κει είναι απολύτως μάπα δεν μπήκα καν στον κόπο να το δοκιμάσω...
ΕΠΕΙΓΟΝ UPDATE προς ανωνύμους.. (Ότι θα μου την έπεφταν οι ανώνυμοι και σε αυτό το blog ούτε που το φανταζόμουν...) Η συνταγή προφανώς υπάρχει παντού στο Internet.. Αν κάνει ο οποιοσδήποτε Google το Red Velvet cake θα βρει 100 συνταγές... Εγώ έγραψα απλά πως δεν θέλω να δώσω την "δική" μου... Δηλαδή αυτή στην οποία κατέληξα μετά από πολλές δοκιμές... Εσείς πάλι, τι ακριβώς ζόρι τραβάτε????? Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, σχόλια που είναι ειρωνικά, μίζερα , κακοπροαίρετα ή δυσάρεστα δεν θα ανεβαίνουν γιατί δεν ταιριάζουν με το mood μου... Οκ?

12 comments:

melissoula said...

λοιπόν, ως άμεσα επηρεασμένη από τις ιδέες σου έχω να καταθέσω ότι μπορεί να μην είναι το νοστιμότερο κέικ που έχω φτιάξει αλλά είναι σίγουρα το εντυπωσιακότερο!! Οι πελάτες μου εδώ τρελαίνονται για το μπανάνα με μπατερκρημ σοκολάτα :)
το κορυφαίο δε, με το red velvet είναι ότι όποιος το δοκίμαζε λόγω χρώμματος του έδινε και μια γεύση, άλλος φράουλα, άλλος βατόμουρο καθένας με την όρεξή του,:)
Για το μαγαζί που λες επιβεβαιώνω ότι είναι μια μούφα και μισή το λένε όλοι όσοι έχουν δοκιμάσει τα γλυκά του και ξέρουν να τρώνε.
Ωστε ο Καμινιώτης μόνο χονδρική ε? μη μου πεις πως πήγε ο άνθρωπος μέχρι εκεί τζάμπα..
εγώ τώρα βρίσκομαι σε αναζήτηση tartare cream για το angel food :)
λοιπόν, το άλλο ΣΚ από κοντά όλες οι λεπτομέρειες
φιλιά πολλά και happy baking

Anonymous said...

me ekanes kai gelasa, me oli tin sintagi!
Eisai apithani!
Sto moularoma se pernao!!!
se filo Elena

Anonymous said...

diavasa to post osos pio grhgora borousa kanodas scroll down gia na paw sth sydagi....
APOGOITEFSI...
egw erwteftika to red velvet cake persi. Mia fili mou eixe parageilei ena apo to hummingbird k kaneis de to dokimaze, intimidated apo to aimathro xrwma tou....
alla egw pada trellainomai na dokimazw kainouries gefseis opote k thn pathsa.
erwtas me thn prwti boukia...
apo tote psaxnw th sydagi tou hummingbird. pou tha mou paei tha ti vrw!
Anyway, polu xarhka me to kainourio blog! san foodie k egw ta agaphmena mou post sou einai ta gastrimargika...
filia apo londino!
keep up the good mood!

Anonymous said...

σβήστηκε το σχόλιό μου επειδή έδωσα την συνταγή; δεν είναι κάπως αστείο αυτό;

δεσποιναριον said...

Αααα!!! θα το πω παλι, οι αμερικανοι ανακαλυψαν τα πατε μπριζε! και η Ευουλα τα κεϊκ αφρος. Ωραιο φαινεται παντως. Δε μου λες, το κεηκ καροττου το εχεις δοκιμασει; το λεω γιατι εχεις μια κλιση σ' αυτα! Κις κις.

φάβα said...

Παω στο σαιτ παω στο σαιτ παω στο σαιτ, με μουρλανες παει :)

lena said...

Να σου πω;
Εμένα επειδή δεν μ'αρέσει το κόκκινο χρώμα αλλά κι επειδή βαριέμαι να το ψάξω, πειράζει να to κάνω me όλα τα υπόλοιπα γιατί οπτικά φαίνεται super;
Χαλάει πολύ η γεύση αν δε βάλεις χρώμα ή είναι o.k.;

Valisia said...

Αυτό είναι να το τρως και να γελάς με αηδιαστικά ανοιχτό το στόμα κι όλοι να τρομάζουν από την βρικολακένια εικόνα σου.
Εξαιρετική ιδέα!
Θα είναι από τις πρώτες συνταγές που θα κάνω στο καινούριο σπίτι.

stella said...

νομίζω θα σου αρέσει
http://www.sephora.com/browse/product.jhtml?id=P220918&categoryId=RPYMAL&navAction=jump

Anonymous said...

http://www.amazon.co.uk/Hummingbird-Bakery-Cookbook-Tarek-Malouf/dp/1845978307
Th vrhka!!!!!!!!!

So_Far said...

Με "καταστρέφεις", γιατί κάποιοι έχουν αδυναμία στα κόκκινα και μόλις είδαν το cake πήραν φωτιά τα κυκλώματά τους
γιατί αυτό δεν είναι cake καλή μου, είναι ο διάβολος κατευθείαν από την κόλαση
Πολλά φιλιά και μην ακούς κανέναν , sunshine

Fevis said...

melissoula@Άντε ντε... Περιμένω με ανυπομονησία!!!!

elena@ Αλήθεια? Αυτό είναι σχεδόν τρομακτικό...:-)

ανώνυμος1@ Το βιβλίο κυκλοφορεί οσονούπω από το Amazon και εννοείται πως το έχω κάνει ήδη pre- order...:-)

Ανώνυμος2@ Όχι βέβαια... Το σχόλιο σας σβήστηκε επειδή ήταν ειρωνικό, κακοπροαίρετο και χαζό...

δεσποινάριον@ Θα δοκιμάσω σύντομα.. Προς το παρόν ετοιμάζω muffins με συνταγές από ένα σούπερ βιβλίο που μου έστειλε μια φιλενάδα μου από την Αμερική!!!:-)

φάβα@ Να πας, να πας... Θα σου αρέσει...:-)

lena@ Καμιά διαφορά δεν κάνει το χρώμα στην γεύση... Μπορείς να το βάψεις ότι χρώμα θέλεις ή να το αφήσεις και άβαφτο...:-)))

Valisia@ Άκου τώρα τι σκέφτηκες... Μικρό παιδί, χαρά γεμάτο...:-))

stella@ Super!!!! Ευχαριστώ πολύ, πολύ!!!!!

So_Far@ Σιγά μη ακούω... Πολύχαίρομαι που σας ξεσήκωσε η ιδέα μου.. Μήπως να πιούμε και κανέναν καφέ????:-)