Tuesday, February 2, 2010

Μουντός καιρός, ώρα για σούπα....


Πρωινό ξύπνημα και έξω βροχή και μαυρίλα... Φτιάχνω έναν νες καφέ ζεστό με μπόλικο γάλα και κόβω και ένα μεγάλο κομμάτι panetone,ναι, τα panetone κυκλοφορούν ακόμα εκεί έξω παρόλο που κοντεύει Πάσχα.... Ο Droopy έχει ξυπνήσει και αυτός μαζί μου και τρίβεται στα πόδια μου σαν γάτα, θέλει και αυτός το πρωινό του, κροκέτες και φρέσκο νερό, του τα βάζω και ανοίγω τον υπολογιστή....Μου χαλάει το πρόγραμμα αυτή η βροχή αλλά έτσι γίνεται πάντα, όταν εμείς κάνουμε προγράμματα το σύμπαν χαμογελά σκανταλιάρικα... Σε λίγο θα έρθει ο κύριος Βασίλης με τον αδερφό του να στρώσουμε τα χαλιά στο καθιστικό και στο δωμάτιο του Άρι, το ξέρω πως άργησα αλλά είχα τέτοια χαρά με το χριστουγεννιάτικο δέντρο που το στόλισα χωρίς να τα θυμηθώ και μετά ήταν αδύνατον να το σηκώσουμε για να στρώσουμε... Μετά έφυγα, μετά.... Τέλος πάντων, σήμερα θα γίνει και αυτό... Και έπειτα ήθελα να πάω σούπερ μάρκετ, και θα πάω φυσικά γιατί το ψυγείο μας έχει αρχίσει να μοιάζει με την έρημο της Σαχάρας, απλά μου την σπάει να πλατσουράω στα νερά φορτωμένη με σακούλες, αφήστε που γίνομαι και μούσκεμα γιατί δεν μπορώ να κρατήσω και ομπρέλα...
Το απόγευμα έρχεται και ο Μάνος, με πήρε πριν από λίγο σκασμένος στα γέλια να μου πει ότι αν ήμουν μαζί του εχτές θα είχε γίνει χαμός στο ξενοδοχείο γιατί χάλασε η θέρμανση, εκείνος κοιμήθηκε σκεπασμένος με δύο παπλώματα και τουρτούριζε, εγώ θα είχα γίνει απλώς πιγκουϊνος....:-) Φαντάζομαι άλλωστε πως στην Θράκη κάνει περισσότερο κρύο απ' ότι εδώ...
Τα γράφω όλα αυτά και στο βάθος του μυαλού μου σκέπτομαι τι να μαγειρέψω... Κάτι ζεστό, μια σούπα ίσως... Είναι παράξενο αλλά για πολλά χρόνια, από παιδάκι, τις σιχαινόμουνα τις σούπες.... Μου θύμιζαν αρρώστια, ίσως επειδή μας τις έφτιαχνε η μαμά μας μόνο όταν ήμασταν κρυωμένες, και πρόσθετε και αυτά τα ζυμαρικά - γράμματα που μου την έσπαγανα ακόμα πιο πολύ γιατί το έβρισκα απολύτως άδικο να γλυτώνω από το σχολείο λόγω ασθένειας και να με κυνηγάει η ορθογραφία μέχρι και το κρεβάτι του πόνου... Κάποια στιγμή όμως, έγινε ένα κλικ και τις λάτρεψα... Και έτσι, ναι λοιπόν, πολύ θα μου άρεσε μια καυτή σούπα σήμερα, καυτή και καυτερή συγχόνως, να χρησιμοποιήσω και τις πιπερίτσες που έφερα μαζί μου από την Λωζάνη... Θα ξεφυλλίσω τις συνταγές μου, έχω σίγουρα διάφορες που δεν έχω δοκιμάσει να φτιάξω ακόμα, και θα προσθέσω τα υλικά στην λίστα του shopping... Καλημέρα μας και πολλά, πολλά φιλιά..

Υ.Γ. Η σούπα της φωτογραφίας δεν είναι δική μου, την βρήκά κάπου στο νετ, αλλά μου φάνηκε πολύ γιάμμυ...

9 comments:

asteroid said...

Αυτό με τις σούπες τόχω κι εγώ. Ίσως είναι χαρακτηριστικό της γενιάς μας, γιατί, πράγματι σούπες μας φτιάχνανε τότε μόνο σε περίπτωση αρρώστιας οι μανάδες πούχαν περάσει από κατοχές και στερήσεις και, βέβαια, δεν μπορούσαν να διανοηθούν να μη σερβίρουν κρέας άφθονο στους κανακάρηδες και στις "κανακάρισές" τους στα καλά τα χρόνια του '60 και του '70!
Ωστόσο, ήταν συνήθως άλλες οι σούπες εκείνα τα χρόνια, μάλλον απλοϊκές στην γεύση οι περισσότερες, γιατί και τα διαθέσιμα υλικά δεν ήταν πολλά ούτε σοφιστικέ στις προ ΑΒ εποχές... Μετά ήρθε το ΑΒ, ήρθαν τα μαγαζιά με delicatessen, ταξιδέψαμε κι εμείς κι είδαμε ότι άλλες οι σούπες κάποιων μαμάδων μας κι άλλες κάποιες ψαγμένες και gourmet.
Αυτά για τις σούπες και την προσωπική μου εμπειρία.
Το άλλο με τα χαλιά δεν τόχω πάθει, βρε Εύη - μα τώρα ετοιμαζόμαστε να ξεστρώσουμε κι εσύ θα στρώσεις;
;-)

DonnaBella said...

θουπιτθα! ξυπνα η Μαφαλντα μεσα μου. :-*

δεσποιναριον said...

Καλημερουδια Ευη μου. Αυτο με τις σουπες το ανατρεπτικο, μου ετυχε κι εμενα καποια στιγμη στη ζωη. Εκει που δεν τις ετρωγα, τις λατρεψα. Οχι ολες, αλλα αρκετες, με κορωνιδα μια καλη ψαροσουπα. Με μπολικο λεμονακι!! Φιλια και καλως να δεχτεις τον Μανο.

melissoula said...

τρελαινομαι για σουπες, ολες τις σουπες! ισως γιατι η γιαγιακα μου η αγαπημενη με μεγαλωσε με σουπιτσες :)
μεγαλη αδυναμια ο λαπας με μπολικο λεμονακι
και τα ζυμαρικα γραμματακια μου αρεσαν πολυ, καμια φορα η μαμα μας ειχε και αρκουδακια... τι ωραια!!!

elekat said...

Εγώ τρελαίνομαι για σούπες βελουτέ και κρεμώδης!
Μια ζεστή κοτόσουπα με αλεσμένα λαχανικά... και πάνε όλα τα φαρμάκια κάτω!!!

Chrysoulaki said...

hmm emena pali mou exei meinei auto me tis soupes akoma..Eidika me thn psarosoupa exw thema (mplix!)

Kalhmeroudia :)

the wrong man said...

Περίπου 200 ml χυμός καρύδας ,4 μεγάλες γαρίδες,μια γερή πρέζα curry,ένα ματσάκι μανιτάρια enoki, 5-6 αυτά τα απλά μανιτάρια στο καφετί όμως χρώμα (portobello)?,1-2 κόκινα τσίλι λιωμένα στο γουδί,μιά γερή πρέζα κόλιανδρο φρέσκο μόλις κλείσεις το μάτι μαζί με μερικά φύλλα lime και μια κουταλιά της σούπας τριμένο φρέσκο τζίντζερ ά ναι και αν έχεις και μια ρίζα lemon grass αλλιώς βάλε 3-4 παραπάνω φυλλαράκια lime.

Πρώτα τα μανιτάρια με δυο φλυτζάνια νερό ,μετά η καρύδα οι γαρίδες,το τσίλι και το curry,και τέλος όλα τα μυρωδικά δύο λεπτά πριν το 3 λεπτά πρίν το κλείσεις.Το αφήνεις πέντε λεπτά σκεπασμένο πάνω στο μάτι και μετά σερωίρεις ,είναι δύο μυρωδάτες μερίδες.Φιλιά,δυστυχώς Τηλέμαχο δν μπορώ γιατί είμαι σε ένα σπίτι καλεσμένος για κοψιδομαχίες.

ps τα ενοκι αν δεν τα βρεις τα αλλάζεις με απλά άσπρα .φιλιά.

Anonymous said...

Ακριβώς το ίδιο και εγώ. Εκεί που με κυνηγούσαν να τις φάω τώρα τους κυνηγάω εγώ για να μου δώσουν. Αλλά και εμένα το πάθος μου είναι οι βελουτε - ειδικά με την κρέμα γάλακτος.
Μια πηγή (που ποτε δεν την πιστεύουμε - αλλα πάντα πεφτει μέσα!) μας είπε ότι προς το τέλος της εβδομάδας θα χιονίσει σε όλη την Ελλάδα. Λες????

Fevis said...

asteroid@ Αλήθεια είναι αυτό... Οι σημερινές σούπες είναι πολύ πιο περίπλοκες και γκουρμέ, αν και για να σου πω την αλήθεια, εγώ μπροστά σε μια ξυνή κρεατόσουπα με μπόλικο πιπέρι και κριθαράκι ζυμαρικό θα υποκλίνομαι πάντα...:-)

DonnaBella@ Θουπίτθα... Ναι!!!!

δεσποινάριον@ Καλημέρα φίλη.. Είμαστε ανατρεπτικές γυναίκες, πως να το κάνουμε..:-))) Φιλάκια πολλά..

melissoula@ Α όχι φίλη, εδώ θα διαφωνήσουμε οριζοντίως και καθέτως... Λαπά δεν βάζω στο στόμα μου με τίποτα...:-))) Ζαμαί των ζαμών...

Chrysoulaki@ Η ψαρόσουπα δεν μου αρέσει ούτε εμένα πλην ορισμένων λαμπρών εξαιρέσεων...:-))

the wrong man@ που αν τα βρω καλέ όλα υτά τα εξωτικά... Άσε που μου προτίνεις σούπα γεμάτη μανιτάρια που ξέρεις πως δεν τα τρώω... Επειδή δεν θα έρθω Λονδίνο θέλεις να με πεθάνεις δηλαδή?Ε? :-)))

Ανώνυμος@ Βελουτέ.. Αχ... Τι μου λές τώρα...:-)))Μακάρι να χιονίσει αν και εγώ θα είμαι Θεσσαλονίκη και θα έχω κάτι πιθανότητες παραπάνω...:-)))