Friday, February 12, 2010

Η κυρία Ματίνα δεν μένει πια εδώ....

Η σημερινή μέρα ανήκει με έναν θλιβερό τρόπο στην κυρία Ματίνα.. Ξαδέρφη της πεθεράς της Μαρίας (της κουμπάρας μου) επέστρεψε κάποια στιγμή από Καναδά όπου είχε πάει με τον άντρα της και δούλευε σαν νταντά, και ανέλαβε να βοηθήσει την Μαρία με την Εύα που ήταν τότε μωρό. Στην λογική του μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα έστελνα και εγώ τον Άρι όταν είχαμε κάτι να κάνουμε και έτσι, μαζί και μαζί της από τα τρία τους μέχρι τα σχεδόν δεκάξι τους, έχουν περάσει τα παιδιά μας παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, καλοκαίρια στο Κυπαρίσσι και χειμωνιάτικα σαββατοκύριακα στον Παρνασό που είχε το εξοχικό της, βράδια που θέλαμε να βγούμε, διακοπές στην Μύκονο και αλλού, και ατελείωτα απογεύματα που απλά ήθελαν να παίξουν... Η κυρία Ματίνα είχε πάντα τον τρόπο της μαζί τους... Ήξερε να τα κουμαντάρει, να τους βάζει κανόνες, να τα απασχολεί και ταυτόχρονα να βρίσκει χρόνο να χαζεύει τις αγαπημένες της σειρές στην τηλεόραση... Μέχρι πριν από μερικά χρόνια ζούσε σχεδόν μόνιμα στο σπίτι της Μαρίας, κάτι σαν μαμά της και παρέα ταυτοχρόνως, ένας απολύτως δικός μας άνθρωπος που του εμπιστευόμασταν ότι πολυτιμότερο είχαμε, τα παιδιά μας, που την λάτρευαν όσο τα λάτρευε και εκείνη... Σε όλες μας τις όμορφες στιγμές, η κυρία Ματίνα ήταν πανταχού παρούσα.. Στον γάμο μας τράβηξε το μοναδικό βίντεο που διαθέτουμε, στα πάρτυ των παιδιών όχι μόνο πρωτοστατούσε αλλά μαγείρευε κιόλας γιατί ήταν και wanabe Μαμαλάκης, ή έστω κυρία Βέφα και στα δύσκολα δεν έχανε ποτέ την ψυχραιμία της και είχε πάντα μια λύση για όλα...
Πριν από τρία χρόνια που τα παιδιά της Μαρίας μεγάλωσαν και δεν χρειάζονταν πια άνθρωπο μόνιμα μέσα στο σπίτι, η κυρία Ματίνα ανέλαβε την ανηψιά μου, την Μυρτώ... Στο πάρτυ της πέρσι τον Ιούλιο, που έκλεισε τα τρία, την θυμάμαι να την καμαρώνει και να την τραβάει βίντεο σαν να ήταν εγγόνι της... Και μετά... Μετά άρχισαν κάτι ζαλάδες, κάτι πονοκέφαλοι, μια επέμβαση που δεν είχε την επιτυχία που ελπίζαμε , χημειοθεραπείες, και η κυρία Ματίνα, έτσι ξαφνικά και σε λιγότερο από έξι μήνες, προχτές το βράδυ, ταξίδεψε για άλλά μέρη, μακρινά... Η Μαρία λέει πως αποφάσισε ότι δεν ήθελε άλλο να ζει έτσι και αφέθηκε να φύγει... Και μπορεί να έχει δίκιο...
Και σήμερα που είναι η κηδεία της, εννοείται πως δεν θα μπορούσα να λείπω... Θα είμαι εκεί, όπως ήταν τόσες φορές εκεί και εκείνη για μας και θα της ευχηθώ μέσα από την ψυχή μου εκεί που πάει να την συντροφεύουν τα χαμόγελα των παιδιών μας και η καλή τους αύρα... Και νοιώθω την υποχρέωση αλλά και την ανάγκη να της πω και από εδώ , δημοσίως, ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα έκανε για τον Άρι, που ήταν και έξω από τις όποιες υποχρεώσεις της στο κάτω κάτω της γραφής... Και ένα αντίο...Με όλη μου την αγάπη...Καλό ταξίδι βρε Ματίνα... Θα σε θυμόμαστε όλοι...

9 comments:

Asteroid said...

Εύη, λυπάμαι πολύ...
Φαίνεται πως έζησε μια γεμάτη ζωή και γέμισε και τις ζωές των γύρω της με τον τρόπο της, αλλά, ό,τι και να λέμε κι όσο και νάχει ζήσει κανείς, η ζωή ποτέ δεν είναι αρκετή, τελικά...
:-(

ΠΑΥΛΟΣ said...

Να την θυμάστε πάντα με αγάπη και θα ζει για πάντα στις καρδιές σας...

υγ τι συμβαίνει βρε Εύη μου τον τελευταίο καιρό?

melissoula said...

στεναχωρεθηκα μωρε...μου ειχες πει για την κυρια Ματινα
να τη θυμαστε παντα με αγαπη!

elekat said...

Καταλαβαίνω πολύ καλά πως νοιώθεις γιατί μούτυχε κι εμένα κάτι παρόμοιο με άνθρωπο που ήταν κι εμάς πολύ κοντά στα παιδιά μας...

Να την θυμάστε με αγάπη...

δεσποιναριον said...

Ανθρωποι που φτανουν καποια στιγμη στη ζωη μας και παιζουν σημαντικο ρολο στις ζωες μας. Φανταζομαι ο Αρις θα στεναχωρεθηκε πιο πολυ ε; Και ειμαι σιγουρη οτι δε θα φυγει ποτε απο την μνημη σας. Ας ξεκουραστει λοιπον η κυρια Ματινα. Φιλια σε σενα.

MULTI PSI said...

Na eisai kala panta Evoula na tin thimaste me agapi.

Fevis said...

Asteroid@ Μεγάλη αλήθεια αυτή Γιάννη μου.. Τι να λέμε...:-((

ΠΑΥΛΟΣ@ Ναι, έχει πεσει περονόσπορος, κανονικά... Ελπίζω πάντως να έρθουν σύντομα , καλύτερε μέρες...Φιλιά...

melissoula@ Ναι φιλενάδα μου.. Όλοι στεναχωρεθεήκαμε πολύ... Φιλάκια..

elekat@ Ναι ρε γαμαώτο.. Γι' αυτό και στεναχωρήθηκαν πολύ και τα παιδιά μας...Είναι βάρβαρη αυτή η π΄ρωτη επαφή τους με τον θάνατο...:-(

δεσποινάριον@ Στεναχωρήθκε πολύ το παιδάκι μου φιλενάδα μου... Και πιο πολύ που λόγω διαγωνισμάτων δεν κατάφερε να έρθει στη κηδεία να την αποχαιρετήσει...Σε φιλώ πολύ...

MULTI PSI@ Σ' ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου... Φιλάκια πολλά...

the wrong man said...

Ας αναπαυθεί η ψυχή της.Την είχα γνωρίσει μια φορά στο προηγούμενο σπίτι της Μαρίας ,θυμάμαι με ρώταγε κάθε λίγο αν θέλω κάτι να μου φέρει.

Fevis said...

the wrong man@ Και στον γάμο μας την είχες γνωρίσει αλλά έχεις αρχίσει και γερνάς και ξεχνάς...:-))