Thursday, February 11, 2010

Θεσσαλονίκη μέρος τρίτο και τελευταίο...

Καλά, αυτή η επιστροφή στην Αθήνα με ρήμαξε....Κανονικά όμως... Από την Δευτέρα το βράδυ αργά ένοιωθα λίγο παράξενα, σαν να ζαλιζόμουνα λίγο, σαν να ανακατευόμουνα, αλλά έπεσα να κοιμηθώ και ξεχάστηκα, και έπειτα το πρωί ξυπνήσαμε βιαστικά για να φύγουμε και δεν πρόλαβα να το πολυ- σκεφτώ, αλλά στην προσγείωση τα είδα όλα!!! Με τεράστια αυτοσυγκράτηση κατάφερα να φτάσω μέχρι το αυτοκίνητο και μετά στο σπίτι όπου κατέρευσα... Μα τι στο καλό.. Με φτύσανε? Τέλος πάντων, σήμερα είμαι πολύ καλύτερα, έχω βέβαια έναν βήχα που το ξέρω πως θα με ταλαιπωρήσει γιατί πάντα με ταλαιπωρούν οι βήχες και το κατάλαβα πως κρύωσα μόλις φτάσαμε στην Θεσσαλονίκη, αλλά αυτό είναι το λιγότερο... Τουλάχιστον δεν έχω όλα τα υπόλοιπα τα εκνευριστικά... Θα φυλαχτώ βέβαια και σήμερα αλλά είμαι σίγουρη πως τα δύσκολα πέρασαν...

Πίσω στα του ταξιδιού τώρα που δεν πρόλαβα να σας τα διηγηθώ όπως ήθελα, η Δευτέρα που ήταν η τελευταία μέρα μας στην πόλη είχε πρόγραμμα σούπερ.. Κατ' αρχάς είδα την φιλενάδα μου την Δώρα που την είχα επιθυμήσει, ήπιαμε καφεδάκι στην Pasta Flora Darling που όμως είχε πολύ δυνατή μουσική αυτή την φορά και μας ταλαιπώρησε κάπως, είδα φωτογραφίες της θεάς κόρης της και τρελάθηκα, είπαμε τα δικά μας και δώσαμε ραντεβού με το καλό, στην Αθήνα πια...:-)


(Pasta Flora Darling..)


Και το βράδυ, φάγαμε τα περίφημα μπιφτέκια γεμιστά με γύρο... Που τα έφερε ο Σταύρος στο σπίτι βέβαια, κορνάρωντας σαν να μετέφερε νύφη, μια που η Στέλλα αρνήθηκε κατηγορηματικά να πάμε να φάμε στην Τούμπα στον "Βέγγο" και προτίμησε να στήσει το πιο ανατερπτικό table setting για τέτοιου είδους φαγητό, αλλά έτσι είναι η φίλη μου.. Φιν φον και ανατρεπτική ταυτοχρόνως... Η βραδιά εξελίχθηκε ακριβώς όπως την περίμενα, γελάσαμε μέχρι δακρύων δηλαδή και όταν φύγαμε αργά το βράδυ από το Πανόραμα, το κρύο ήταν απίστευτο!!! Πολικό...:-)))


(Μπιφτέκι γεμιστό με γύρο από τον Βέγγο στην Τούμπα σε φιν φον table setting Στέλλας..:-))))



Τέλος, από τις ωραιότερες εμπειρίες αυτής μας της φοράς στην Θεσσαλονίκη ήταν η επίσκεψη στο Μουσείου Κρασιού του Βαγγέλη Γεροβασιλείου στην Επανωμή... Μα ξενάγησε ο ίδιος και αυτό τα έκανε όλα ωραιότερα, αλλά πραγματικά σας λέω, είναι κάτι που αξίζει να το δείτε... Ειδικά το κομμάτι με τα ανοιχτήρια με εντυπωσίασε.. Μιλάμε για 2.700 περίπου κομμάτια, από τα πρώτα μικρά ανοιχτήρια που χρησίμευαν για το άνοιγμα των μπουκαλιών των αρωμάτων των κυριών και αποτελούσαν μέρος του νεσεσαίρ των καλυντικών τους μέχρι τα πιο πρόσφατα, και ανάμεσα τους δείγματα εξαιρετικά και πάρα πολύ σπάνια... Ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου δεν χρειάζεται νομίζω συστάσεις, εγώ θα πω μόνο πως είναι ένας αληθινός εραστής του κρασιού και της δουλειάς του και ένας κύριος με όλα τα γράμματα κεφαλαία... Και οι φωτογραφίες που ακολουθούν ελπίζω να σας δώσουν μια ιδέα για το τι μπορεί να δημιουργήσει το μεράκι, το πάθος και το όραμα ενός ανθρώπου, ή δύο μάλλον, μια που και η Σόνια, η γυναίκα του έχει συμβάλει απολύτως στην πραγματοποίηση του ονείρου του αγαπημένου της...


(Νεσεσαίρ καλυντικών εποχής με ανοιχτήρι)




(Διάφορα εργαλεία για το κλάδεμα των αμπελιών)


(Η εξέλιξη του γυάλινου μπουκαλιού με αυθεντικά δείγματα..)



(Αυτό το παπάκι είναι από τα πρώτα ανοιχτήρια για σαμπάνιες.. Που είχαν και βρυσάκι όπως βλέπετε για να σερβίρουν τα πρώτα ποτήρια έτσι ώστε να μην χάνεται το κρασί που πεταγόταν από την πίεση...)



(Ανοιχτήρια ζωάκια..)




(Αυτό είναι αφιερωμένο στον υπουργό που διέταξε την ποτοαπαγόρευση ο οποίος είναι ξαπλωμένος μέσα στο... κρεβατάκι του...:-)))






(Μοναδικά, σπάνια κομμάτια, μικρά έργα τέχνης..)






(Και μια σειρά από φωτογραφιές ακόμα, ελάχιστες μπροστά σε όλα όσα είδαμε αλλά που ελπίζω να σας εξάψουν λίγο το ενδιαφέρον και όταν βρεθείτε προς Θεσσαλονίκη να πάτε να τα δείτε και εσείς από κοντά...:-)








Μην μου πείτε πως δεν ήταν υπέροχα? Καλημέρα και πολλά φιλιά!!!

8 comments:

the wrong man said...

Καταπληκτικά ανοιχτήρια,θέλω μία καρέκλα από τo pasta floraaaaaa λατρεύω αυτό το kitchen country μοντελάκι και είναι η μία που μου λείπει για την τραπεζαρία μου.
Βρε πώς το καταντήσατε το μπιφτεκάκι με τα περίτεχνα art de la table ούτε στο Πεντελικόν να το τρώγατε χαχαχαχα. Περαστικά -μεγάλη αγκαλιά -φιλιά, φεύγω το απόγευμα για Λόντρα.

Asteroid said...

Φοβερό Μουσείο, εκπληκτική συλλογή!

Αλλά τώρα θέλω Βέγγο - όχι τον ηθοποιό... αυτόν με τα μπιφτέκια!
Μα τι μου κάνεις πρωινιάτικα!!!

Περαστικά, Ευούλα!

Αθήναιος said...

Τέλειο. Το κολλάω στο δικό μου για τα κρασιά της Βορείου Ελλάδος.

Mary Ka said...

Εργα τέχνης τα βρίσκω.Εχει δείξει το μουσείο του Γεροβασιλείου καιη TV.
Δεν είναι χαρισματικός οινοποιός? Οινοποιεί και στη Ν. Αφρική.
Συνέβαλε στη διάδοση του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό. Για κάτι τέτοια είμαι εθνικά υπερήφανη.

melissoula said...

Θεα η Στελλα!! Που να το φανταζονταν τα Βεγγομπίφτεκα οτι θα ερχόταν η μέρα που θα τα μετέφερε ο Σταυρος με αυτον τον τρόπο και θα σέρβιρε η Στελλα σε υπερλουξ πιατο :))
Εχω μείνει άφωνη με τη συλλογή του Γεροβασιλείου, εξαιρετική! και τώρα που το σκέφτομαι διάφορα αμπελουργικά εργαλεία υπάρχουν στην αποθήκη του πατρικού μου μήπως να τα αξιοποιούσαμε με κάποιο τρόπο? θα το πω στο μπαμπά μου :))

δεσποιναριον said...

Γραφεις, ΑΡΑ εισαι πολυ καλυτερα. Χαιρομαι Ευη μου. Η παρουσιαση απο τη μουσειο καταπληκτικη. Τρελλαινομαι για τετοιου ειδους συλλογες. Ειναι πραγματικα αξιεπαινη η προσπαθεια μερικων ανθρωπων να προβαλλουν και να μοιραστουν τον "πλουτο" τους με τον κοσμο. Τωρα με την τελευταια αναρτηση για τη Θεσσαλονικη, δε σου κρυβω οτι θελω πολυ να την ξαναεπισκεφτω. Την προηγουμενη φορα που πηγα το 2004 οι φιλοι μου εκει φροντισαν να παρω μια υπεροχη γευση. Τωρα θα ζητω συγκεκριμενα πραγματα. Φιλακια και υπολοιπα περαστικα και αυριο να εισαι πια περδικι!

Fevis said...

the wrong man@ Ε, την επόμενη φορά που θα πάω θα πάρω μεγάλη τσάντα μαζί μου να πάρω μία φεύγοντας...:-))) Φιλια πολλά λονδρέζικο ψαράκια...:-))

Asteroid@ Το μουσείο δεν πάιζεται... Και που να φωτογραφιζες εσύ που έχεις και τελέντο...:-)))

Αθήναιος@ Άντε πάλι, ποιος με πιάνει... Θα κετοξευτούν οι επισκεψημότητες στα ύψη...:-))

Mary Ka@ Είναι πέρα απ' όλα εξαιρετικός άνθρωπος... Τα υπόλοιπα τα αφήνω στους ειδικούς γιατί εγώ δεν είμαι καθόλου...:-))

melissoula@ Άντε βρε, να τα κάνετε δωρεά στο μουσείο να έχεις και δική σου πτέρυγα...:-)))
υ.γ. Η Στέλλα πάντα θεά, δεν το συζητάμε...:-) Φιλάκια πολλά...

δεσποινάριον@ Φιλενάδα μου, άν ξαναβρεθείς προς Θεσσαλονίκη να μην το χάσεις αυτό το μουσείο, αξίζει πραγματιά τον κόπο, άσε που εγώ τίποτα δεν σας έδειξα στην ουσία γιατί πάλι είχα ξεχάσει την μηχανή και τράβαγα με το τηλέφωνο... Φιλάκια...

habilis said...

Καταπληκτικό το οινοποιείο του Γεροβασιλείου (και το κρασί του} !