Χιόνια, βόλτες και ένα περιπετειώδες τρίημερο...

Έξω χιονίζει.. Όσο περνάει η ώρα οι νιφάδες πυκνώνουν και αν συνεχίσει έτσι νομίζω πως αύριο θα ξυπνήσουμε σε λευκό τοπίο... Μέσα στο όνειρο δηλαδή γιατί έχω τρελή διάθεση να φτιάξω έναν χιονάνθρωπο πολύ φιν φον που λέει και η φιλενάδα μου... Και μέχρι την Πέμπτη που έχουμε girl's night και πρέπει να βγω από το σπίτι - και το πρωί έχω ραντεβού για κούρεμα μια που είπα να πάω βόλτα με τις φίλες μου σενιαρισμένη- μακάρι να χιονίζει όλη μέρα να χαρούμε λίγο χειμώνα κανονικό... Μέχρι την Πέμπτη όμως γιατί μετά έχουμε σχέδια και προγράμματα για το weekend... 

(Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη με το κινητό και αυτό που βλέπετε δεν είναι βροχή αλλά χιόνι...)

Μιλώντας για weekend, το τριήμερο πέρασε σούπερ.. Από πλευράς γέλιου και παρέας δηλαδή γιατί από γαστρονομικής απόψεως πάθαμε μεγάλη πανωλεθρία... Δύο στις δύο αποτυχίες στην σειρά είναι πολλές ακόμα και για μας που λόγω δουλειάς - του Μάνου- έχουμε μάθει στα παλτά και τα φοράμε με άνεση χαρακτηριστική.. Ομως αυτό το καινούριο μας χόμπι, να πηγαίνουμε σε εναλλακτικά - φτηνά εστιατόρια σε μέρη απίθανα για να συμπληρώσουμε έναν οδηγό που είναι στα σκαριά, θα μας καταστρέψει να το θυμηθείτε...  Γιατί τελικά το όλο concept - δηλαδή το φτηνό εναλλακτικό- είναι urban legend.. Στην πραγματικότητα σημαίνει πως θα βρεθείτε σε ένα παράπηγμα με μουσαμάδες γύρω γύρω, στριμωγμένοι σε στριμόκωλα τραπέζια συχνά χωρίς decent ποτήρια κρασιού, θα δοκιμάσετε τις δημιουργίες ενός σεφ που δεν διαθέτει το απαραίτητο ταλέντο που θα τον οδηγούσε στην κουζίνα ενός κανονικού εστιατορίου, η μουσική υπόκρουση μπορεί να σας οδηγήσει στον νευρικό κλονισμό,  και στο τέλος θα πληρώσετε και έναν λογαριασμό που δεν θα είναι καθόλου φτηνός σε σχέση με τις αηδίες που θα έχετε φάει, με την βενζίνη που θα έχετε κάψει κάνοντας βόλτες για να βρείτε το μέρος, και με την γενικότερη ταλαιπωρία που θα έχετε τραβήξει... Ευχτυχώς που την Κυριακη το μεσημέρι η Μάρθα μας μάζεψε στο σπίτι της και μας τάισε μια μυθιστορηματική μακαρονάδα με κιμά και ήρθαμε στα ίσα μας γιατί αλλιώς θα την είχαμε βγάλει με delivery και βρώμικα σε καντίνες...

(Η ωραιότερη φωτογραφία του τριημέρου.. Ζωζώ - καβουροπόδαρο σημειώσατε 1...)

Βέβαια, η ταλαιπωρία συνήθως είναι αντιστρόφως ανάλογη με τον χαβαλέ που κάνουμε.. Όσο μεγαλύτερη είναι, τόσο περισσότερη μαλακία μας πιάνει και οι κουβέντες καταλήγουν με μαθηματική ακρίβεια σε γέλια τρελά... Έτσι, σε αυτό το επίπεδο περάσαμε τέλεια.. Ειδικά εχτές που λόγω Καθαράς Δευτέρας βρεθήκαμε στις Τζιτζιφιές για - και καλά- πειραγμένους ψαρομεζέδες, η συζήτηση ξεστράτισε τελείως και τα θέματα - το αυγό και το αυγοτάραχο, τα τσίπουρα και οι τσιπούρες , η κλασσική πια λεύκανση και άλλα πολλά που δεν τα θυμάμαι πια γιατί γερνάω η καημένη- άφησαν τους διπλανούς άφωνους για παραπάνω από μια φορές.. Και μας έμεινε και μια σειρά από πραγματικά φρικτές φωτογραφίες  (έχουμε βγει όλοι τέρατα) για να θυμόμαστε την μέρα και να... ξεκαρδιζόμαστε...  

(Καβουροπόδαρα, μύδια και λοιπά σαρακοστιανά...)

Κατά τα άλλα σήμερα τρέχαμε όλη μέρα με τον Μάνο για δουλειές σε μια Αθήνα άδεια από κίνηση ευτυχώς, αλλά το μεσημέρι με αποζημίωσε για την ταλαιπωρία μου με ένα lunch στο Gaspar.. Ήρθε και ο Άρις μαζί μας και πέρασα όπως καταλαβαίνετε τέλεια, δεν έχω καλύτερο από το να βγαίνω με τα αγόρια μου, και τώρα γυρίσαμε σπίτι και αφού τελειώσω με το ποστ και απλώσω και κάτι τελευταία ρούχα, θα ασχοληθώ με τα χαζά και αγαπημένα μου.. Την Φάρμα μου, τα βιβλία και τα περιοδικά μου και μια που είμαι σε εξαιρετικό mood θα τους φτιάξω και φακές με bacon να φάνε για βράδυ που θέλουνε...Και μετά θα κουκουλωθώ με την κουβερτούλα μου στον καναπέ, θα ανάψω και τα κεριά μου και θα δούμε ταινία.. Μαύρο Κύκνο ή Inception, δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι... 

(Το τόσο κρύο θέλει και τα κατάλληλα αξεσουάρ...)

Πριν σας αποχαιρετήσω με ένα φιλί, η Λιάνα μου θύμισε πως σήμερα είναι η γιορτή της γυναίκας.. Δεν αγαπώ τις γιορτές, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να το γιορτάζουμε κάθε μέρα όπως είναι ο έρωτας και η ύπαρξη μας αλλά η αλήθεια είναι πως το να είσαι γυναίκα, και σήμερα και παλιότερα είναι ένα δύσκολο task από μόνο του.. Και πως όταν καταφέρνουμε να ισορροπούμε τις επιθυμίες μας με τις υποχρεώσεις μας και στο τέλος της μέρας να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και να μας κλείνουμε συνομωτικά το μάτι, έχουμε κάθε λόγο να νοιώθουμε ευτυχείς και περήφανες που είμαστε.. εμείς.. :-) Καλό, ζεστό και χουχουλιάρικο απόγευμα...