Games people play.....

"There comes a time in life when you have to let go of all the pointless drama and the people who create it and surround yourself with people who make you laugh so hard that you forget the bad and focus solely on the good. After all, life is too short to be anything but happy."

 (Ο Ζαχαρίας την ώρα που εμείς πίναμε καφέ βολεύτηκε μέσα στην σακούλα από τα κρουασάν.. Και ο Άρις ντύθηκε σήμερα καρναβάλι για το πάρτυ της σχολής του... Ελπίζω να μην χάσει τα αγαπημένα μου γυαλιά καρδούλες... Και το σουτιέν μου...)

Η σημερινή μέρα είχε καφέδες, ψώνια, μαγειρική, τηλεφωνήματα ευχάριστα και δυσάρεστα, μασκαρέματα, σχέδια για ταξίδια, και σε λίγο, βόλτα για χορό... Κυρίως όμως, είχε πάρα πολύ γέλιο.. Τόσο που ειδικά το απόγευμα μιλώντας με την Μαρία στο τηλέφωνο και σχεδόν κλαίγοντας από τα γέλια, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πως τελικά, ίσως τα πράγματα γυρίζουν όντως εκεί που τα ήξερα.. Εκεί που τα ήθελα.. Και για πρώτη φορά εδώ και πολύ, πολύ καιρό, ένοιωσα να πάιρνω βαθιά ανάσα και ο αέρας να γεμίζει τα πνευμόνια μου κανονικά... Μέχρι μέσα... 

Και έτσι, το σημερινό ποστ είναι αφιερωμένο στις κολλητές μου... Για όλα τα δάκρυα των μηνών που πέρασαν, για όλες τις εξομολογήσεις, για τους πρωινούς καφέδες και τα βραδυνά ποτά, για τον απίστευτο χαβαλέ, για  το support, για την αγάπη, αλλά κυρίως για όλα τα γέλια που δεν έλειψαν ποτέ και ήταν εκείνα που μας έσωναν πάντα, την τελευταία στιγμή, πριν πέσουμε στα πατώματα.. Εκείνες ξέρουν... :-)

Υ.Γ. Το απόσπασμα μου το έστειλε η Μαρία νωρίτερα... Και μου άρεσε πολύ.. Οπότε είπα να το χρησιμοποιήσω... Και να το βάψω ροζ, ακριβώς όπως του πρέπει.. Είχα και τραγουδάκι στο μυαλό μου που ταίριαζε απόλυτα στη περίσταση αλλά πρέπει να βιαστώ.. Οπότε καληνύχτα, καλημέρα, και φιλιά πολλά...

Υ.Γ.2  Σήμερα με έπιασε πάλι αυτή η λαχτάρα για σοκολάτα. Που με πιάνει πάρα πολύ σπάνια και συνήθως την κατευνάζω με την λατρεμένη μου ΙΟΝ αμυγδάλου.. Instead,  δοκίμασα όμως την Hershey Cookies and Cream... Και έπαθα έρωτα... Κανονικό...