Ultimate test...

Είμαι σίγουρη πως όσοι με ξέρετε καλά γελάτε ήδη με τον τίτλο, είναι κορυφαίο σλογκανάκι μαζί με το "do I care?" και το "it does not exist", αλλά ταίριαζε σούπερ με το κόνσεπτ του ποστ και τι να κάνω, να μην το βάλω? Άλλωστε αυτή την έννοια έχουν οι πετυχημένες ατάκες, να τις λέει κάποιος και να τις κολλάνε οι υπόλοιποι και να μεταφέρονται τα σλογκανάκια από παρέα σε παρέα και να κάνουν τον γύρο της πόλης.. Έτσι δεν είναι φανταστικοί μου αναγνώστες για να θυμηθούμε κάτι παλιότερο και ελληνικό?

Πίσω στο θέμα, θεωρώ την μέρα που πέρασε σύντομο διαφημιστικό διάλλειμα στο ανοιξιάτικο και αισιόδοξο mood μου και έτσι την προσπερνάω και συνεχίζω ακάθεκτη να χαμογελάω, παρόλη την μαυρίλα και την μουντάδα που απ΄ότι είπε η ΕΜΥ θα κρατήσει ως καιρικό φαινόμενο τουλάχιστον μέχρι και αύριο.. Που εγώ έχω να πάω θέατρο με τον κολλητούλη μου και μετά για πατάτες τηγανητές μια που η διανόηση θέλει και αυτή την ειδική της διατροφή.. Ταυτόχρονα κάνω προγράμματα για την 25η Μαρτίου που έρχεται οσονούπω - η εθνική εορτή θέλει επίσης την ειδική της διατροφή και δη μπακαλιάρο σκορδαλιά όπως γνωρίζετε ίσως, που εγώ τον σιχαίνομαι  (το μόνο μπακαλιαροειδές που τρώω είναι το black cod στο Matsuhisa) αλλά εννοείται πως θα φροντίσω για την χαρά των φίλων μου- και ετοιμάζω και τη ύλη που πρέπει να παραδώσω για το site του αγαπημένου μου.. Έχω ήδη φτιάξει το βιογραφικό μου και έχω διαλέξει και φωτογραφία και αύριο, με καλύτερο κέφι και μεγαλύτερη έμπνευση - θα βοηθήσει αν δεν πατήσω κανέναν με το αυτοκίνητο μάλλον- θα γράψω και το πρώτο κομμάτι της στήλης μου που θα έχει τίτλο Food, Leisure and the City.. 

Και τώρα, θα σας αφήσω και θα πάω να κοιμηθώ γιατί είμαι πτώμα.. Πέρασα ένα μεγάλο μέρος του απογεύματος μου κλαίγοντας, πονάει το χέρι μου και γενικά είμαι σαν να με έχει πατήσει τρένο.. Και παρόλα αυτά, έχω τεράστια ανάγκη πριν κουκουλωθώ με το πάπλωμα μου, ακουμπήσω το κεφάλι μου στο αρωματισμένο με Molton Brown pillow spray μαξιλάρι μου και αφήσω τα όνειρα μου να με ταξιδέψουν σε μέρη με λιακάδα , να σας πω καληνύχτα και καλημέρα  με κάτι ευχάριστο.. Και χαζό και ανώδυνο όπως συμφωνήσαμε αλλά αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο μου challenge.. Να καταπολεμήσω αυτή την μαυρίλα που με καθηλώνει και με γεμίζει φόβο, και τις τάσεις φυγής μου που γίνονται όλο και μεγαλύτερες,  και να συνεχίσω να χαμογελάω, no matter what.. Γιατί αν όλα μέσα στο μυαλό μας είναι, αυτό είναι όπως λέει και ο τίτλος, το ultimate test... Και σκοπεύω να το περάσω με flying colors...

Φιλιά πολλά σε όλους...

Υ.Γ. Σύντομα θα σας διηγηθώ και τις περιπέτειες μου στην χώρα του S & Μ και του bondage... Και θα έχει πλάκα, σας το υπόσχομαι.. 

Υ.Γ. 2 Η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το blog της Ιωάννας και είναι bittersweet.. Ασορτί με την πραγματική διάθεση μου... 

Υ.Γ.3 Έχω αφήσει τα σχόλια από τα δύο προηγούμενα ποστ αναπάντητα αλλά θα επανέλθω αύριο με τον πρωινό μου καφέ... ΧΧΧ