Λαμπερά και ανώδυνα... (Updated)

Ας ξαναγυρίσουμε στα λαμπερά και τα ανώδυνα λοιπόν.. Είμαι καλή και σ΄αυτά και στην τελική, αν είναι να με βρίζουν ας με βρίζουν για την επιφάνεια μου που είναι και μεγάλη.. :-) Και όχι για την ψυχούλα μου γιατί εκεί πονάει και δεν μου αρέσει…

Η εβδομάδα πέρασε γρήγορα.. Αστραπή.. Φταίει εννοείται που δεν βάλαμε κώλο μέσα, δεν ξέρω πως τα καταφέραμε και κάθε βράδυ είχαμε κάτι να κάνουμε.. Το highlight ήταν η χτεσινή βραδιά στο  La Terrasse του Πεντελικού που προσφάτως έγινε ιταλικό με live μουσική και αμφίβολα αποτελέσματα… Εμείς περάσαμε σούπερ φυσικά γιατί ήταν η παρέα ωραία – και κάνει και ρίμα, κάτι έχω πάθει με τις ρίμες τελευταία- αλλά ούτε το φαγητό ήταν της προκοπής ούτε το περιβάλλον που είχε μια allure από decadence… 

Σήμερα πάλι ανακάλυψα έντρομη πως ξέχασα τα γενέθλια της μαμάς μου.. Που ήταν χτες αλλά το μυαλό μου είναι τόσο αλλού που δεν μπορώ να το μαζέψω με τίποτα.. Μου κράτησε λίγο μούτρα και είχε δίκιο φυσικά -αν είναι ποτέ δυνατόν να ξεχάσω τα γενέθλια της, δεν μου έχει ξανασυμβεί στην ζωή μου ποτέ - αλλά το κατάλαβε νομίζω πως έσκασα και της πέρασε γρήγορα.. Παρόλα αυτά, νοιώθω τεράστια γαϊδούρα.. Και είμαι κιόλας..

 (Οι φωτογραφίες από το χτεσινό βράδυ... Οι δύο Κατερίνες, η Λένα, η Μαίρη, η Μάρθα - που αρνήθηκε να φωτογραφηθεί- και εγώ, σε μεγάλα κέφια, στο Sea Satin μέχρι νωρίς το πρωί...Δεν είχαμε τον Γιάννη μαζί μας οπότε το αποτέλεσμα είναι μέτριο αλλά περάσαμε σούπερ! Και σε κάποιοες δεν λειτούργησε και το φλας αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια...)

Πίσω στα προγράμματα του weekend, σήμερα είναι τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής της Στέλλας, της κολλητής μου από την Θεσσαλονίκη.. Και φυσικά θα είμαι εκεί να την καμαρώσω και να την εμψυχώσω.. Μαζί και η Μάρθα που την αγαπάει όσο και εγώ και σιγά μην έλειπε από τις χαρές της συμπατριώτισσας της.. Μετά θα πάμε κορίτσια σε μαγαζί αγαπημένο να το κάψουμε.. Και μαζεύεται απαρτία και πολύ τον κάνω κέφι τον χαβαλέ.. Γενικά οι φίλες μου είναι ξεσηκωμένες όσο και εγώ.. Και έτοιμες για ξενύχτια, για βόλτες, για ταξίδια και για αλητείες.. Με την καλύτερη των εννοιών, για να μην παρεξηγούμαστε…

Το Σάββατο το μεσημέρι έχω lunch με παρέα επίσης αγαπημένη που δεν θα την πω όμως γιατί το blog παρακολουθείται και δεν γουστάρω καθόλου τους κακοπροαίρετους και τους κομπλεξικούς που μιζεριάζουν την ζωή των κολλητών μου, και το βράδυ με ξεσήκωσε η Σοφία και λέω να πάω και εγώ να ρίξω μια ματιά στο Torture Garden που έρχεται και φέτος στην Αθήνα, αυτή την φορά στο Second Skin στου Ψυρρή.. Δεν ξέρω τι γίνεται εδώ και αν θα έχει καμιά σχέση με αυτό που είχα παρακολουθήσει χρόνια πριν στο Παρίσι – εκεί υπήρχαν και rooms δίπλα όπου γινόταν ο κακός χαμός και θα μου κάνει τεράστια εντύπωση αν συμβεί το ίδιο και σε τα μας- αλλά νομίζω πως έτσι κι αλλιώς, θα είναι quite interesting.. Μου έλεγε η φιλενάδα μου χτες το βράδυ πως σε μια έρευνα που έκανε το Marie Claire η Ελλάδα βγήκε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη στο shoe fetish.. Και έχω ένα ζευγάρι 16ποντα Lanvin πολύ kinky τα οποία αν καταφέρω να τα περπατήσω μέχρι εκεί, καθόλου δεν θα με χάλαγε να βρεθεί κάποιος να τα… προσκυνήσει… :-)

( Φωτογραφία από την καινούρια σειρά killer heels 2011 του Lanvin..)

Τέλος την Κυριακή το μεσημέρι ετοιμάζουμε κάθοδο ομαδική για lunch στο Burger Joint και μετά θα πιω καφέ με κολλητούλα αγαπημένη και εντελώς ακριβοθώρητη που ίσα που θα την προλάβω ανάμεσα σε δυο ταξίδια.. Και το βράδυ, αν αντέξω, έχω και κάτι άλλο να κάνω αλλά δεν θα το πω.. Υπάρχουν μερικά πράγματα που καλό είναι να τα κρατάμε για τον εαυτό μας, έτσι για να μην μας γλωσσοτρώνε γενικώς και ειδικώς.. :-)

Και με αυτά τα απολύτως επιφανειακά και άνευ σημασίας, σας εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο σαββατοκύριακο.. Έξω η πρωινή συννεφιά αντικαταστάθηκε από λιακάδα υπέροχη και ζέστη, και ελπίζω να το πάει έτσι σερί.. Άνοιξη λέμε… Μέσα και έξω..:-)

Υ.Γ. Το τραγουδάκι το λατρεύω απολύτως αλλά αυτό που δεν υπάρχει και αξίζει να το δείτε είναι το video clip.. Η Ελένη Ράντου που τραγουδάει με την φωνή του Γιώργου Μαργαρίτη είναι όλα τα λεφτά.. Και ψάχνω εναγωνίως να βρω την ταινία…